karabela

See also: karabelą

Basque

Pronunciation

  • Audio:(file)

Noun

karabela ?

  1. caravel

Declension

Declension of karabela (inan a-stem)
indefinite singular plural proximal plural
absolutive karabela karabela karabelak karabelok
ergative karabelak karabelak karabelek karabelok
dative karabelari karabelari karabelei karabeloi
genitive karabelaren karabelaren karabelen karabelon
comitative karabelarekin karabelarekin karabelekin karabelokin
causative karabelarengatik karabelarengatik karabelengatik karabelongatik
benefactive karabelarentzat karabelarentzat karabelentzat karabelontzat
instrumental karabelaz karabelaz karabelez karabelotaz
innesive karabelatan karabelan karabeletan karabelotan
locative karabelatako karabelako karabeletako karabelotako
allative karabelatara karabelara karabeletara karabelotara
terminative karabelataraino karabelaraino karabeletaraino karabelotaraino
directive karabelatarantz karabelarantz karabeletarantz karabelotarantz
destinative karabelatarako karabelarako karabeletarako karabelotarako
ablative karabelatatik karabelatik karabeletatik karabelotatik
partitive karabelarik
prolative karabelatzat

Polish

Etymology

Uncertain. Possibly from the name of the city of Karbala[1] or borrowed from Turkish kara bel (black mark)[2][3]

Pronunciation

  • IPA(key): /ka.raˈbɛ.la/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛla
  • Syllabification: ka‧ra‧be‧la

Noun

karabela f (diminutive karabelka)

  1. (historical) karabela

Declension

References

  1. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “karabela”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
  2. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “karabela”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  3. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “karabela”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)

Further reading

  • karabela in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • karabela in Polish dictionaries at PWN