kambräken
Swedish
Etymology
From kam (“comb”) + bräken (“bracken fern”).
Noun
kambräken c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | kambräken | kambräkens |
| definite | kambräken | kambräkens | |
| plural | indefinite | kambräknar | kambräknars |
| definite | kambräknarna | kambräknarnas |