iontaigh
Irish
Adjective
iontaigh
- inflection of iontach:
- vocative/genitive singular masculine
- (archaic) dative singular feminine
Verb
iontaigh (present analytic iontaíonn, future analytic iontóidh, verbal noun iontú, past participle iontaithe)
- alternative form of tiontaigh
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | iontaím | iontaíonn tú; iontaír† |
iontaíonn sé, sí | iontaímid; iontaíonn muid |
iontaíonn sibh | iontaíonn siad; iontaíd† |
a iontaíonn; a iontaíos | iontaítear |
| past | d'iontaigh mé; d'iontaíos / iontaigh mé‡; iontaíos‡ |
d'iontaigh tú; d'iontaís / iontaigh tú‡; iontaís‡ |
d'iontaigh sé, sí / iontaigh sé, sí‡ |
d'iontaíomar; d'iontaigh muid / iontaíomar‡; iontaigh muid‡ |
d'iontaigh sibh; d'iontaíobhair / iontaigh sibh‡; iontaíobhair‡ |
d'iontaigh siad; d'iontaíodar / iontaigh siad‡; iontaíodar‡ |
a d'iontaigh | iontaíodh; hiontaíodh† |
| past habitual | d'iontaínn / iontaínn‡ |
d'iontaíteá / iontaíteᇠ|
d'iontaíodh sé, sí / iontaíodh sé, sí‡ |
d'iontaímis; d'iontaíodh muid / iontaímis‡; iontaíodh muid‡ |
d'iontaíodh sibh / iontaíodh sibh‡ |
d'iontaídís; d'iontaíodh / iontaídís‡; iontaíodh siad‡ |
a d'iontaíodh | d'iontaítí / iontaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | iontóidh mé; iontód; iontóchaidh mé† |
iontóidh tú; iontóir†; iontóchaidh tú† |
iontóidh sé, sí; iontóchaidh sé, sí† |
iontóimid; iontóidh muid; iontóchaimid†; iontóchaidh muid† |
iontóidh sibh; iontóchaidh sibh† |
iontóidh siad; iontóid†; iontóchaidh siad† |
a iontóidh; a iontós; a iontóchaidh†; a iontóchas† | iontófar; iontóchar† |
| conditional | d'iontóinn; d'iontóchainn† / iontóinn‡; iontóchainn†‡ |
d'iontófá; d'iontóchthᆠ/ iontófá‡; iontóchthᆇ |
d'iontódh sé, sí; d'iontóchadh sé, sí† / iontódh sé, sí‡; iontóchadh sé, s톇 |
d'iontóimis; d'iontódh muid; d'iontóchaimis†; d'iontóchadh muid† / iontóimis‡; iontódh muid‡; iontóchaimis†‡; iontóchadh muid†‡ |
d'iontódh sibh; d'iontóchadh sibh† / iontódh sibh‡; iontóchadh sibh†‡ |
d'iontóidís; d'iontódh siad; d'iontóchaidís†; d'iontóchadh siad† / iontóidís‡; iontódh siad‡; iontóchaidís†‡; iontóchadh siad†‡ |
a d'iontódh; a d'iontóchadh† | d'iontófaí; d'iontóchthaí† / iontófaí‡; iontóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-iontaí mé; go n-iontaíod† |
go n-iontaí tú; go n-iontaír† |
go n-iontaí sé, sí | go n-iontaímid; go n-iontaí muid |
go n-iontaí sibh | go n-iontaí siad; go n-iontaíd† |
— | go n-iontaítear |
| past | dá n-iontaínn | dá n-iontaíteá | dá n-iontaíodh sé, sí | dá n-iontaímis; dá n-iontaíodh muid |
dá n-iontaíodh sibh | dá n-iontaídís; dá n-iontaíodh siad |
— | dá n-iontaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | iontaím | iontaigh | iontaíodh sé, sí | iontaímis | iontaígí; iontaídh† |
iontaídís | — | iontaítear |
| past participle | iontaithe | |||||||
| verbal noun | iontú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| iontaigh | n-iontaigh | hiontaigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.