invio

See also: inviò

Italian

Pronunciation

  • IPA(key): /inˈvi.o/[1][2]
  • Rhymes: -io
  • Hyphenation: in‧vì‧o

Etymology 1

Deverbal from inviare +‎ -o.

Noun

invio m (plural invii)

  1. sending, dispatch, delivery
    Synonyms: spedizione, consegna
  2. (computing) enter (computer keyboard key)
  3. (Switzerland) a consignment, such as a letter or a parcel

Further reading

  • invio in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana

Etymology 2

Verb

invio

  1. first-person singular present indicative of inviare

References

  1. ^ invio in Luciano Canepari, Dizionario di Pronuncia Italiana (DiPI)
  2. ^ invio in Bruno Migliorini et al., Dizionario d'ortografia e di pronunzia, Rai Eri, 2025

Anagrams

Latin

Pronunciation

Adjective

inviō

  1. dative/ablative masculine/neuter singular of invius

Verb

inviō (present infinitive inviāre, perfect active inviāvī, supine inviātum); first conjugation

  1. (Late Latin) to tread upon
    • c. 250 CE, Solinus, De mirabilibus mundi:
      Verum ne prorsus intacta videatur, in ea quae minus trita sunt animum intendere haud absurdum videtur et parcius depasta levibus vestigiis inviare.
      (please add an English translation of this quotation)

Conjugation

Descendants

  • Catalan: enviar
  • Old French: enveier, envoiier
  • Galician: enviar
  • Italian: inviare
  • Portuguese: enviar
  • Spanish: inviar, enviar

References

  • invio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • invio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • invio in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 2, Hahnsche Buchhandlung

Spanish

Verb

invio

  1. first-person singular present indicative of inviar