inprumétter

Emilian

Etymology

From in + Latin promittere.

Pronunciation

  • IPA(key): /iŋpruˈmeter/

Verb

inprumétter (auxiliary avair) (Bologna)

  1. to promise

Conjugation

Conjugation of inprumétter in the dialect of Bologna
infinitive inprumétter
gerund inprumitànd
past participle inpruméss
singular plural
first second third first second third
indicative present inprumétt inprumétt inprumétt inprumitän inprumitî inprumétten
imperfect inprumitêva inprumitêv inprumitêva inprumitêven inprumitêvi inprumitêven
past historic inpruméss inprumitéss inpruméss inpruéssen inprumitéssi inpruméssen
future inprumitrò inprumitrè inprumitrà inprumiträn inprumitrî inprumitràn
subjunctive present inprumétta inprumétt inprumétta inprumitaggna inprumitêdi inprumétten
imperfect inprumitéss inprumitéss inprumitéss inprumitéssen inprumitéssi inprumitéssen
conditional present inprumitrêv inprumitréss inprumitrêv inprumitrénn inprumitréssi inprumitrénn
imperative present inprumétt inprumitän inprumitî

References

  • Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “inprumétter”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 186