ianuarie
Latin
Adjective
iānuārie
- vocative masculine singular of iānuārius
Romanian
Alternative forms
Etymology
Borrowed from Old Church Slavonic иꙗноуарии (ijanuarii), from Byzantine Greek Ιανουάριος (Ianouários), from Latin (mensis) Iānuārius. Doublet of gerar and ghenar. First attested in 1950.
Pronunciation
- IPA(key): (most common) /jaˈnwa.rje/, /jaˈnwa.ri.e/, (prescribed but uncommon) /ja.nuˈa.ri.e/, (also common) /ˈja.nwa.rje/
Audio: (file) - Rhymes: -arie, -arje, -anuarje
- Hyphenation: ia‧nu‧a‧ri‧e
Noun
ianuarie m (uncountable)
Usage notes
The definite form ianuariele is proscribed.
Declension
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | ianuarie | ianuariele |
| genitive-dative | ianuarie | ianuarie |
Synonyms
See also
References
- “ianuarie”, in DEX online—Dicționare ale limbii române (Dictionaries of the Romanian language) (in Romanian), 2004–2026