havur

See also: hávur

Faroese

Etymology

    From Old Norse hafr, from Proto-Germanic *hafraz, from Proto-Indo-European *kápros.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈhɛaːvʊɹ/
      Rhymes: -ɛaːvʊɹ

    Noun

    havur m (genitive singular havurs, plural havrar)

    1. buck (a male goat, a he-goat)

    Declension

    Declension of havur (m19)
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative havur havurin havrar havrarnir
    accusative havur havurin havrar havrarnar
    dative havri havrinum havrum havrunum
    genitive havurs havursins havra havranna
    Declension of havur (m20)
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative havur havurin havrar havrarnir
    accusative havur havurin havrar havrarnar
    dative havri havrinum høvrum høvrunum
    genitive havurs havursins havra havranna