harðna

Faroese

Verb

harðna (third person singular past indicative harðnaði, third person plural past indicative harðnað, supine harðnað)

  1. to get worse (weather), to harden

Conjugation

Conjugation of harðna (group v-30)
infinitive harðna
supine harðnað
present past
first singular harðni harðnaði
second singular harðnar harðnaði
third singular harðnar harðnaði
plural harðna harðnaðu
participle (a6)1 harðnandi harðnaður
imperative
singular harðna!
plural harðnið!

1Only the past participle being declined.

Icelandic

Etymology

From harður (“hard, harsh”) + -na (“inchoative suffix”)

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈhartna/
    Rhymes: -artna

Verb

harðna (weak verb, third-person singular past indicative harðnaði, supine harðnað)

  1. (intransitive)
    1. to harden (becoming harder)
    2. to intensify (getting intense)
    3. (of a situation) to get harder, to worsen

Conjugation

The template Template:is-conj-w4 does not use the parameter(s):
4=a
Please see Module:checkparams for help with this warning.

harðna – active voice (germynd)
infinitive nafnháttur harðna
supine sagnbót harðnað
present participle
harðnandi
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég harðna harðnaði harðni harðnaði
þú harðnar harðnaðir harðnir harðnaðir
hann, hún, það harðnar harðnaði harðni harðnaði
plural við hörðnum hörðnuðum hörðnum hörðnuðum
þið harðnið hörðnuðuð harðnið hörðnuðuð
þeir, þær, þau harðna hörðnuðu harðni hörðnuðu
imperative boðháttur
singular þú harðna (þú), harðnaðu
plural þið harðnið (þið), harðniði1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
harðnaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension
(sterk beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
harðnaður hörðnuð harðnað harðnaðir harðnaðar hörðnuð
accusative
(þolfall)
harðnaðan harðnaða harðnað harðnaða harðnaðar hörðnuð
dative
(þágufall)
hörðnuðum harðnaðri hörðnuðu hörðnuðum hörðnuðum hörðnuðum
genitive
(eignarfall)
harðnaðs harðnaðrar harðnaðs harðnaðra harðnaðra harðnaðra
weak declension
(veik beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
harðnaði harðnaða harðnaða hörðnuðu hörðnuðu hörðnuðu
accusative
(þolfall)
harðnaða hörðnuðu harðnaða hörðnuðu hörðnuðu hörðnuðu
dative
(þágufall)
harðnaða hörðnuðu harðnaða hörðnuðu hörðnuðu hörðnuðu
genitive
(eignarfall)
harðnaða hörðnuðu harðnaða hörðnuðu hörðnuðu hörðnuðu

Old Norse

Etymology

From Old Norse harðr (“hard, stern”) + -na (“inchoative suffix”)

Verb

harðna

  1. to harden

Conjugation

Conjugation of harðna — active (weak class 2)
infinitive harðna
present participle harðnandi
past participle harðnaðr
indicative subjunctive
present past present past
1st person singular harðna harðnaða harðna harðnaða
2nd person singular harðnar harðnaðir harðnir harðnaðir
3rd person singular harðnar harðnaði harðni harðnaði
1st person plural hǫrðnum hǫrðnuðum harðnim harðnaðim
2nd person plural harðnið hǫrðnuðuð harðnið harðnaðið
3rd person plural harðna hǫrðnuðu harðni harðnaði
imperative present
2nd person singular harðna
1st person plural hǫrðnum
2nd person plural harðnið
Conjugation of harðna — mediopassive (weak class 2)
infinitive harðnask
present participle harðnandisk
past participle harðnazk
indicative subjunctive
present past present past
1st person singular hǫrðnumk hǫrðnuðumk hǫrðnumk hǫrðnuðumk
2nd person singular harðnask harðnaðisk harðnisk harðnaðisk
3rd person singular harðnask harðnaðisk harðnisk harðnaðisk
1st person plural hǫrðnumsk hǫrðnuðumsk harðnimsk harðnaðimsk
2nd person plural harðnizk hǫrðnuðuzk harðnizk harðnaðizk
3rd person plural harðnask hǫrðnuðusk harðnisk harðnaðisk
imperative present
2nd person singular harðnask
1st person plural hǫrðnumsk
2nd person plural harðnizk