hak

See also: HAK, Hak, hák, and ha̍k

Translingual

Etymology

Clipping of English Hakka or Hakka 客家 (Hak-kâ).

Symbol

hak

  1. (international standards) ISO 639-3 language code for Hakka.

See also

  • Wiktionary’s coverage of Hakka terms

Albanian

Alternative forms

  • hakë
  • aharbëresh

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish حق (hak, the right, justice; a right; due, share; remuneration), from Arabic حَقّ (ḥaqq, truth).[1] The definition evolved from "right, claim, remuneration" > "claim to remuneration or justice" > "retribution, revenge".[2]

Noun

hak f (plural hakë)

  1. revenge;
  2. earnings, reward;
  3. just deserts (deserved punishment);
  4. right, justice

Derived terms

  • hakmarrje

References

  1. ^ Bufli, G.; Rocchi, L. (2021), “hak”, in A historical-etymological dictionary of Turkisms in Albanian (1555–1954), Trieste: Edizioni Università di Trieste, page 183
  2. ^ Demiraj, Bardhyl et al. (2021), “hak”, in DPEWA. Digitales Philologisch-Etymologisches Wörterbuch des Altalbanischen [DPEWA. Digital Philological-Etymological Dictionary of Old Albanian]

Further reading

  • FGJSSH: Fjalor i gjuhës së sotme shqipe [Dictionary of the modern Albanian language]‎[1], 1980

Dutch

Pronunciation

  • IPA(key): /ɦɑk/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: hak
  • Rhymes: -ɑk

Etymology 1

From Middle Dutch hacke, from Middle Low German hakke, ultimately from Proto-Germanic *hak(k)-, perhaps related to *hakô. Cognate with German Hacke.

Noun

hak m (plural hakken, diminutive hakje n)

  1. heel of a shoe
  2. heel of a foot
    Synonym: hiel
Derived terms
Descendants
  • Afrikaans: hak
  • Caribbean Javanese: hag
  • Indonesian: hak (heel of a shoe)

Etymology 2

From Middle Dutch hac, from Proto-West Germanic *hakkōn.

Noun

hak m (plural hakken, diminutive hakje n)

  1. hoe (agricultural tool, gardening tool)

Etymology 3

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

hak

  1. inflection of hakken:
    1. first-person singular present indicative
    2. (in case of inversion) second-person singular present indicative
    3. imperative

German

Pronunciation

Verb

hak

  1. singular imperative of haken
  2. (colloquial) first-person singular present of haken

Icelandic

Etymology

From Old Norse haki, from Proto-Germanic *hakô.

Pronunciation

  • IPA(key): /haːk/
    Rhymes: -aːk

Noun

hak n (genitive singular haks, nominative plural hök)

  1. a small hook or barb

Declension

Declension of hak (neuter)
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative hak hakið hök hökin
accusative hak hakið hök hökin
dative haki hakinu hökum hökunum
genitive haks haksins haka hakanna

Indonesian

Pronunciation

Etymology 1

Inherited from Malay hak, from Classical Malay hak, from Arabic حَقّ (ḥaqq, truth).

Noun

hak (plural hak-hak)

  1. right: that which complies with justice, law or reason; a legal, just or moral entitlement
    Kita harus menghormati hak orang lain.We must respect the rights of other people.
  2. property, ownership, title, interest
    Synonyms: kepunyaan, milik
  3. competence, competency
    Synonyms: kewenangan, kekuasaan, wewenang
  4. degree, status
    Synonyms: derajat, martabat
  5. duty, obligation
  6. truth

Adjective

hak (comparative lebih hak, superlative paling hak)

  1. right, truly
    Synonym: benar

Derived terms

Affixations
Compounds
  • hak adiraja
  • hak amendemen
  • hak anak
  • hak angket
  • hak asasi
  • hak asasi manusia
  • hak bersama
  • hak bertanya
  • hak bezit
  • hak cipta
  • hak dasar
  • hak dipilih
  • hak eksteritorial
  • hak ekstrateritorial
  • hak gadai
  • hak guna
  • hak guna air
  • hak guna bangunan
  • hak guna ruang angkasa
  • hak guna usaha
  • hak hipotek
  • hak imunitas
  • hak ingkar
  • hak inisiatif
  • hak interpelasi
  • hak jawab
  • hak jual
  • hak kebendaan
  • hak kekayaan intelektual
  • hak kepribadian
  • hak keterwakilan
  • hak konstitusional
  • hak koreksi
  • hak kuasa ibu
  • hak legasi
  • hak lisensi
  • hak memilih
  • hak menumpang karang
  • hak milik
  • hak milik mutlak
  • hak modal
  • hak opstal
  • hak pakai
  • hak paten
  • hak penerbitan
  • hak pengarang
  • hak pengusahaan hutan
  • hak pertuanan
  • hak peserta
  • hak pilih
  • hak pilih aktif
  • hak pilih pasif
  • hak preferensi
  • hak prerogatif
  • hak pribadi
  • hak purba
  • hak rantau
  • hak siar
  • hak suara
  • hak substantif
  • hak tanggungan
  • hak temurun
  • hak terbit
  • hak tolak
  • hak uji
  • hak ulayat
  • hak usaha
  • hak veto
  • hak wilayat

Etymology 2

Borrowed from Dutch hak (heel of a shoe), from Middle Dutch hacke, from Middle Low German hakke, ultimately from Proto-Germanic *hak(k)-.

Noun

hak (plural hak-hak)

  1. heel: the part of a shoe's sole which supports the foot's heel

Etymology 3

Borrowed from Dutch haak (hook), from Middle Dutch hāke, from Old Dutch *hako, from Proto-Germanic *hakô.

Noun

hak (plural hak-hak)

  1. buttonhook
    1. (sewing) a hook used to pull thread through the holes of a button
    2. a hook for pulling the buttons of gloves and shoes through the buttonholes
  2. (clothing) a hook used in a hook-and-eye closure
  3. (surgery, colloquial) retractor: a surgical instrument used to hold apart the edges of an incision or wound
    Synonym: retraktor

Etymology 4

Borrowed from Kalabra [Term?].

Noun

hak (plural hak-hak)

  1. a container made from sago fronds, used to hold sago juice

Further reading

Malay

Etymology

Borrowed from Arabic حَقّ (ḥaqq, truth).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈhak/ [ˈhaʔ]
  • Rhymes: -aʔ
  • Hyphenation: hak

Adjective

hak (Jawi spelling حق, comparative lebih hak, superlative paling hak)

  1. right, truly
    Synonym: benar

Noun

hak (Jawi spelling حق, plural hak-hak or hak2)

  1. right: that which complies with justice, law or reason; a legal, just or moral entitlement.
  2. property, ownership, title, interest
    Synonyms: kepunyaan, milik
  3. duty, obligation
  4. truth

Derived terms

Affixations
Compounds

Descendants

  • > Indonesian: hak (inherited)

Further reading

  • "hak" in Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM) [Malay Literary Reference Centre (PRPM)] (in Malay), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017

Middle English

Etymology 1

Probably derived from Old Norse [Term?], compare Old Icelandic hākr (in personal names).

Pronunciation

  • IPA(key): /haːk/

Adjective

hak

  1. (Late Middle English, hapax legomenon) unsparing; ruthless, rough
References

Etymology 2

Probably shortened form of hakeneie (hackney horse).

Noun

hak (plural hakkes)

  1. (hapax legomenon) A riding horse.
References

Etymology 3

Noun

hak

  1. alternative form of hacche

Etymology 4

Noun

hak

  1. alternative form of hakke

Polish

Alternative forms

Etymology

Borrowed from Middle High German hāke, hāken, from Old High German hako.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈxak/
  • Audio 1:(file)
  • Audio 2:(file)
  • Rhymes: -ak
  • Syllabification: hak
  • Homophone: Hak

Noun

hak m inan (diminutive haczyk, related adjective hakowy)

  1. hook (rod bent into a curved shape, typically with one end free and the other end secured to a rope or other attachment)
  2. (boxing) hook (type of punch delivered with the arm rigid and partially bent and the fist travelling nearly horizontally mesially along an arc)
  3. upper fang of a bull deer
  4. antlers of a chamois

Declension

Noun

hak m inan

  1. (colloquial, figurative) dirt, kompromat (compromising material, blackmail material, (real or fabricated) evidence that a person does not want revealed)

Declension

Derived terms

adjectives
  • hakowaty
particles
verbs
adjectives
  • hakowniczy
adverbs
  • hakowato

Further reading

  • hak in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • hak in Polish dictionaries at PWN

Swedish

Etymology

Related to hake (hook, something sharp).

Noun

hak n

  1. (colloquial) a simple or lowly place where food is served; a joint

Declension

Declension of hak
nominative genitive
singular indefinite hak haks
definite haket hakets
plural indefinite hak haks
definite haken hakens

Derived terms

  • danshak
  • sunkhak (dive bar, shabby joint)

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish حق (hakk), borrowed from Arabic حَقّ (ḥaqq).

    Pronunciation

    • IPA(key): /hak/
    • Audio:(file)

    Noun

    hak (definite accusative hakkı, plural haklar or (dated) hukuk)

    1. justice, fairness
      Synonyms: adalet, hakkaniyet, türe
    2. right, liberty
      Synonyms: özgürlük, hürriyet
      Kadın hakları.Women's rights.
    3. legal entitlement, claim, privilege, title, authority
      maden haklarımining rights
      Mary, Elizabeth'in taht iddiasının geçersiz olduğuna inanıyordu.Mary believed that Elizabeth's claim to the throne was invalid.
    4. truth, righteousness, verity, truthfulness
      Maat, Antik Mısır'ın hak ve adalet tanrıçası.Maat, the Ancient Egyptian goddess of truth and justice.
    5. share, fee or due in return for labor

    Declension

    Declension of hak
    singular plural
    nominative hak haklar
    definite accusative hakkı hakları
    dative hakka haklara
    locative hakta haklarda
    ablative haktan haklardan
    genitive hakkın hakların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular hakkım haklarım
    2nd singular hakkın hakların
    3rd singular hakkı hakları
    1st plural hakkımız haklarımız
    2nd plural hakkınız haklarınız
    3rd plural hakları hakları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular hakkımı haklarımı
    2nd singular hakkını haklarını
    3rd singular hakkını haklarını
    1st plural hakkımızı haklarımızı
    2nd plural hakkınızı haklarınızı
    3rd plural haklarını haklarını
    dative
    singular plural
    1st singular hakkıma haklarıma
    2nd singular hakkına haklarına
    3rd singular hakkına haklarına
    1st plural hakkımıza haklarımıza
    2nd plural hakkınıza haklarınıza
    3rd plural haklarına haklarına
    locative
    singular plural
    1st singular hakkımda haklarımda
    2nd singular hakkında haklarında
    3rd singular hakkında haklarında
    1st plural hakkımızda haklarımızda
    2nd plural hakkınızda haklarınızda
    3rd plural haklarında haklarında
    ablative
    singular plural
    1st singular hakkımdan haklarımdan
    2nd singular hakkından haklarından
    3rd singular hakkından haklarından
    1st plural hakkımızdan haklarımızdan
    2nd plural hakkınızdan haklarınızdan
    3rd plural haklarından haklarından
    genitive
    singular plural
    1st singular hakkımın haklarımın
    2nd singular hakkının haklarının
    3rd singular hakkının haklarının
    1st plural hakkımızın haklarımızın
    2nd plural hakkınızın haklarınızın
    3rd plural haklarının haklarının

    Derived terms

    Turkish terms derived from the Arabic root ح ق ق (0 c, 15 e)

    Descendants

    Further reading

    Turkmen

    Etymology

    Borrowed from Arabic حَقّ (ḥaqq).

    Noun

    hak (definite accusative haky, plural haklar)

    1. truth
    2. wage

    Derived terms

    Further reading

    • hak” in Enedilim.com
    • hak” in Webonary.org

    Zazaki

    Alternative forms

    Etymology

    Related to Ossetian айк (ajk), from Proto-Indo-Iranian *Hāwyám.

    Noun

    hak

    1. egg

    Zhuang

    Etymology

    From Chinese (MC khaek). Doublet of hek.

    Pronunciation

    Noun

    hak (Sawndip forms 𮮛 or 𰍛 or or or 𬾼 or ⿰官斈 or or ⿰亻巷, 1957–1982 spelling hak)

    1. government official

    Derived terms