Azerbaijani
Etymology
Ultimately from Arabic حُسْن (ḥusn).
Pronunciation
Noun
hüsn (definite accusative hüsnü, plural hüsnlər) (poetic, higher register)
- beauty
- Synonym: gözəllik
- pleasure
- Synonym: ləzzət
Declension
Declension of hüsn
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
| hüsn | hüsnlər |
| definite accusative
| hüsnü | hüsnləri |
| dative
| hüsnə | hüsnlərə |
| locative
| hüsndə | hüsnlərdə |
| ablative
| hüsndən | hüsnlərdən |
| definite genitive
| hüsnün | hüsnlərin |
Possessive forms of hüsn
|
|
nominative
|
| singular
|
plural
|
| mənim (“my”)
|
hüsnüm
|
hüsnlərim
|
| sənin (“your”)
|
hüsnün
|
hüsnlərin
|
| onun (“his/her/its”)
|
hüsnü
|
hüsnləri
|
| bizim (“our”)
|
hüsnümüz
|
hüsnlərimiz
|
| sizin (“your”)
|
hüsnünüz
|
hüsnləriniz
|
| onların (“their”)
|
hüsnü or hüsnləri
|
hüsnləri
|
|
|
|
|
accusative
|
| singular
|
plural
|
| mənim (“my”)
|
hüsnümü
|
hüsnlərimi
|
| sənin (“your”)
|
hüsnünü
|
hüsnlərini
|
| onun (“his/her/its”)
|
hüsnünü
|
hüsnlərini
|
| bizim (“our”)
|
hüsnümüzü
|
hüsnlərimizi
|
| sizin (“your”)
|
hüsnünüzü
|
hüsnlərinizi
|
| onların (“their”)
|
hüsnünü or hüsnlərini
|
hüsnlərini
|
|
|
|
|
dative
|
| singular
|
plural
|
| mənim (“my”)
|
hüsnümə
|
hüsnlərimə
|
| sənin (“your”)
|
hüsnünə
|
hüsnlərinə
|
| onun (“his/her/its”)
|
hüsnünə
|
hüsnlərinə
|
| bizim (“our”)
|
hüsnümüzə
|
hüsnlərimizə
|
| sizin (“your”)
|
hüsnünüzə
|
hüsnlərinizə
|
| onların (“their”)
|
hüsnünə or hüsnlərinə
|
hüsnlərinə
|
|
|
|
|
locative
|
| singular
|
plural
|
| mənim (“my”)
|
hüsnümdə
|
hüsnlərimdə
|
| sənin (“your”)
|
hüsnündə
|
hüsnlərində
|
| onun (“his/her/its”)
|
hüsnündə
|
hüsnlərində
|
| bizim (“our”)
|
hüsnümüzdə
|
hüsnlərimizdə
|
| sizin (“your”)
|
hüsnünüzdə
|
hüsnlərinizdə
|
| onların (“their”)
|
hüsnündə or hüsnlərində
|
hüsnlərində
|
|
|
|
|
ablative
|
| singular
|
plural
|
| mənim (“my”)
|
hüsnümdən
|
hüsnlərimdən
|
| sənin (“your”)
|
hüsnündən
|
hüsnlərindən
|
| onun (“his/her/its”)
|
hüsnündən
|
hüsnlərindən
|
| bizim (“our”)
|
hüsnümüzdən
|
hüsnlərimizdən
|
| sizin (“your”)
|
hüsnünüzdən
|
hüsnlərinizdən
|
| onların (“their”)
|
hüsnündən or hüsnlərindən
|
hüsnlərindən
|
|
|
|
|
genitive
|
| singular
|
plural
|
| mənim (“my”)
|
hüsnümün
|
hüsnlərimin
|
| sənin (“your”)
|
hüsnünün
|
hüsnlərinin
|
| onun (“his/her/its”)
|
hüsnünün
|
hüsnlərinin
|
| bizim (“our”)
|
hüsnümüzün
|
hüsnlərimizin
|
| sizin (“your”)
|
hüsnünüzün
|
hüsnlərinizin
|
| onların (“their”)
|
hüsnünün or hüsnlərinin
|
hüsnlərinin
|
References
Turkish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
Noun
hüsn (definite accusative hüsnü, plural hüsnler)
- alternative form of hüsün (“beauty”)
Declension
Declension of hüsn
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
hüsn
|
hüsnler
|
| definite accusative
|
hüsnü
|
hüsnleri
|
| dative
|
hüsne
|
hüsnlere
|
| locative
|
hüsnde
|
hüsnlerde
|
| ablative
|
hüsnden
|
hüsnlerden
|
| genitive
|
hüsnün
|
hüsnlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hüsnüm
|
hüsnlerim
|
| 2nd singular
|
hüsnün
|
hüsnlerin
|
| 3rd singular
|
hüsnü
|
hüsnleri
|
| 1st plural
|
hüsnümüz
|
hüsnlerimiz
|
| 2nd plural
|
hüsnünüz
|
hüsnleriniz
|
| 3rd plural
|
hüsnleri
|
hüsnleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hüsnümü
|
hüsnlerimi
|
| 2nd singular
|
hüsnünü
|
hüsnlerini
|
| 3rd singular
|
hüsnünü
|
hüsnlerini
|
| 1st plural
|
hüsnümüzü
|
hüsnlerimizi
|
| 2nd plural
|
hüsnünüzü
|
hüsnlerinizi
|
| 3rd plural
|
hüsnlerini
|
hüsnlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hüsnüme
|
hüsnlerime
|
| 2nd singular
|
hüsnüne
|
hüsnlerine
|
| 3rd singular
|
hüsnüne
|
hüsnlerine
|
| 1st plural
|
hüsnümüze
|
hüsnlerimize
|
| 2nd plural
|
hüsnünüze
|
hüsnlerinize
|
| 3rd plural
|
hüsnlerine
|
hüsnlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hüsnümde
|
hüsnlerimde
|
| 2nd singular
|
hüsnünde
|
hüsnlerinde
|
| 3rd singular
|
hüsnünde
|
hüsnlerinde
|
| 1st plural
|
hüsnümüzde
|
hüsnlerimizde
|
| 2nd plural
|
hüsnünüzde
|
hüsnlerinizde
|
| 3rd plural
|
hüsnlerinde
|
hüsnlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hüsnümden
|
hüsnlerimden
|
| 2nd singular
|
hüsnünden
|
hüsnlerinden
|
| 3rd singular
|
hüsnünden
|
hüsnlerinden
|
| 1st plural
|
hüsnümüzden
|
hüsnlerimizden
|
| 2nd plural
|
hüsnünüzden
|
hüsnlerinizden
|
| 3rd plural
|
hüsnlerinden
|
hüsnlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
hüsnümün
|
hüsnlerimin
|
| 2nd singular
|
hüsnünün
|
hüsnlerinin
|
| 3rd singular
|
hüsnünün
|
hüsnlerinin
|
| 1st plural
|
hüsnümüzün
|
hüsnlerimizin
|
| 2nd plural
|
hüsnünüzün
|
hüsnlerinizin
|
| 3rd plural
|
hüsnlerinin
|
hüsnlerinin
|
|
Derived terms
- hüsn-i ibtida
- hüsn-i inşad
- hüsn-i makta
- hüsn-i matla
- hüsn-i tabir
- hüsn-i talil
- hüsnühâl
- hüsnühat
- hüsnükabul
- hüsnükuruntu
- hüsnüniyet
- hüsnütelakki
- hüsnüteveccüh
- hüsnüyusuf
- hüsnüzan
Further reading
- Ayverdi, İlhan (2010), “hüsn”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “hüsn”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 2, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 2022
- Nişanyan, Sevan (2002–), “hüsn”, in Nişanyan Sözlük