Turkish
Etymology
From Ottoman Turkish گدك (gedik, “notch, gap; mountain pass”), from Proto-Turkic *kēt- (“to indent, notch, crack”). Cognate with Azerbaijani gədik. Note the Turkic borrowings: Northern Kurdish gêdûk, geydûk, Armenian Գյադուկ (Gyaduk).
Noun
gedik (definite accusative gediği, plural gedikler)
- crevice
Declension
Declension of gedik
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
gedik
|
gedikler
|
| definite accusative
|
gediği
|
gedikleri
|
| dative
|
gediğe
|
gediklere
|
| locative
|
gedikte
|
gediklerde
|
| ablative
|
gedikten
|
gediklerden
|
| genitive
|
gediğin
|
gediklerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gediğim
|
gediklerim
|
| 2nd singular
|
gediğin
|
gediklerin
|
| 3rd singular
|
gediği
|
gedikleri
|
| 1st plural
|
gediğimiz
|
gediklerimiz
|
| 2nd plural
|
gediğiniz
|
gedikleriniz
|
| 3rd plural
|
gedikleri
|
gedikleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gediğimi
|
gediklerimi
|
| 2nd singular
|
gediğini
|
gediklerini
|
| 3rd singular
|
gediğini
|
gediklerini
|
| 1st plural
|
gediğimizi
|
gediklerimizi
|
| 2nd plural
|
gediğinizi
|
gediklerinizi
|
| 3rd plural
|
gediklerini
|
gediklerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gediğime
|
gediklerime
|
| 2nd singular
|
gediğine
|
gediklerine
|
| 3rd singular
|
gediğine
|
gediklerine
|
| 1st plural
|
gediğimize
|
gediklerimize
|
| 2nd plural
|
gediğinize
|
gediklerinize
|
| 3rd plural
|
gediklerine
|
gediklerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gediğimde
|
gediklerimde
|
| 2nd singular
|
gediğinde
|
gediklerinde
|
| 3rd singular
|
gediğinde
|
gediklerinde
|
| 1st plural
|
gediğimizde
|
gediklerimizde
|
| 2nd plural
|
gediğinizde
|
gediklerinizde
|
| 3rd plural
|
gediklerinde
|
gediklerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gediğimden
|
gediklerimden
|
| 2nd singular
|
gediğinden
|
gediklerinden
|
| 3rd singular
|
gediğinden
|
gediklerinden
|
| 1st plural
|
gediğimizden
|
gediklerimizden
|
| 2nd plural
|
gediğinizden
|
gediklerinizden
|
| 3rd plural
|
gediklerinden
|
gediklerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gediğimin
|
gediklerimin
|
| 2nd singular
|
gediğinin
|
gediklerinin
|
| 3rd singular
|
gediğinin
|
gediklerinin
|
| 1st plural
|
gediğimizin
|
gediklerimizin
|
| 2nd plural
|
gediğinizin
|
gediklerinizin
|
| 3rd plural
|
gediklerinin
|
gediklerinin
|
|
References
- “gedik”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Nişanyan, Sevan (2002–), “gedik”, in Nişanyan Sözlük
- Redhouse, James W. (1890), “كدك”, in A Turkish and English Lexicon[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1531
Volapük
Adjective
gedik
- gray, grey
Declension
Declension of gedik
|
|
Positive
|
|
Comparative
|
|
Superlative
|
|
|
Singular
|
Plural
|
Singular
|
Plural
|
Singular
|
Plural
|
| Postpositive1
|
gedik
|
gedikum
|
gedikün
|
| Prepositive2
|
Nominative
|
gedik
|
gediks
|
gedikum
|
gedikums
|
gedikün
|
gediküns
|
| Genitive
|
gedika
|
gedikas
|
gedikuma
|
gedikumas
|
gediküna
|
gedikünas
|
| Dative
|
gedike
|
gedikes
|
gedikume
|
gedikumes
|
gediküne
|
gedikünes
|
| Accusative
|
gediki
|
gedikis
|
gedikumi
|
gedikumis
|
gediküni
|
gedikünis
|
| Predicative3
|
gediku
|
gedikus
|
gedikumu
|
gedikumus
|
gedikünu
|
gedikünus
|
| Vocative
|
o gedik
|
o gediks
|
o gedikum
|
o gedikums
|
o gedikün
|
o gediküns
|
- Used when the adjective immediately follows the noun.
- Used when the adjective precedes the noun or is separated from it.
- Introduced in Volapük Nulik.