gawiedź

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *gavědь. First attested in 1560.[1]

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈɡa.vjɛt͡ɕ/
  • Rhymes: -avjɛt͡ɕ
  • Syllabification: ga‧wiedź

Noun

gawiedź f(uncountable)[2]

  1. (collective, derogatory) rabble (the mass of common people; the lowest class of people)
    Synonyms: bydło n, męty vir pl
    Hypernyms: tłum < gromada

Declension

Derived terms

nouns
  • gawiedź umysłowa

Collocations

(noun sense 1):

References

  1. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “gawiedź”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
  2. ^ Markowski, Andrzej, Grzegółka-Maciejewska, Agnieszka, editors (1999), “gawiedź”, in Nowy słownik poprawnej polszczyzny [A New Dictionary of Correct Polish]‎[1] (in Polish), 2. edition (hardcover), Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, published 2000, →ISBN, →OCLC, page 237

Further reading