męt

Inherited from Old Polish męty nvir pl. By surface analysis, deverbal from mącić. In the singular, first attested in 1571, in noun 1 sense 1.^[1]

• IPA^(key): /ˈmɛnt/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛnt
• Syllabification: męt

męt m inan

2. (countable, chemistry) ground, dreg (tiny particles suspended in a liquid, muddying its transparency) (Is there an English equivalent to this definition?)

   Synonyms: cedzina, fus, ustoina, zawiesina

   Hypernym: osad

   • 1571, Pietro de' Crescenzi, Księgi o gospodarstwie‎^[1], volume 2: O pomnożeniu i rozkrzewieniu wszelakich pożytków ksiąg dwojenaście, Krakow: Helena Ungler, page 349:

     A gdy iuż przeſtánie [wino] burzyć śię/ tedy gliná w nie wpuſzcżona cżyśći ie ćiągnąc z ſobą ná doł wſzytek męt y drożdże

     [A gdy już przestanie [wino] burzyć się, wtedy glina w nie wpuszczona czyści je ciągnąc ze sobą na dół wszystek męt i drożdże]

     And when it [wine] stops churning, then clay that was let in cleans it taking with it all dreg and residue

     (Linde [1857] 3 71)

3. (uncountable, figurative) chaos, confusion, disorder, muddle (someone's internal state characterized by a lack of order in thoughts)
5. (countable, colloquial, ophthalmology) eye floater (speck in the visual field that seems to move, possibly caused by degeneration of the vitreous humor)

   Synonym: mroczek

męt m pers

1. (colloquial, countable, derogatory) low-life (untrustworthy, despicable, or disreputable person)

   Synonyms: hołota, szumowina

• męt in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• męt in Polish dictionaries at PWN
• Słownik etymologiczny języka polskiego/męt on the Polish Wikisource.Wikisource ^pl