głōwny

See also: główny, głównÿ, and glówny

Silesian

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Old Polish główny. By surface analysis, głowa +‎ -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɡwov.nɪ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ovnɪ
    • Syllabification: głōw‧ny

    Adjective

    głōwny (derived adverb głōwnie)

    1. head, main, chief, principle (most significant among other objects of the same kind or in the situation in question)
      • 2018 – October 30, Editorial, “Anaberg z każdyj strōny #7 Bazylika”, in Wachtyrz.eu[1], Kotórz Mały, Poland: Silesia Progress:
        Anaberg mioł dobrich farŏrzōw – proboszcz Kita w 1842 roku zleciōł malyrzowi Mayerowi ôdnowiyniy w kojściele ôłtŏrza głōwnygo i bocznich, ambony i połru malodwideł; za farŏrza Franke kosztōwny roboty przi kojściele wykōnywoł majster Marondis z Krapkowic, a ksiyndza Nitzko krōnika spōminŏ jako ôddanygo przijaciela i pracowitygo gospodŏrza.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Declension of głōwny
    singular plural
    masculine neuter feminine virile nonvirile
    animate inanimate
    nominative głōwny głōwne głōwnŏ głōwni głōwne
    genitive głōwnego głōwnyj głōwnych
    dative głōwnymu głōwnyj głōwnym
    accusative głōwnego głōwny głōwne głōwnõ głōwnych głōwne
    instrumental głōwnym głōwnōm głōwnymi
    locative głōwnym głōwnyj głōwnych
    vocative głōwny głōwne głōwnŏ głōwni głōwne