fum
See also: Appendix:Variations of "fum"
Languages (14)
Translingual • English
Aromanian • Catalan • Dalmatian • Friulian • Galician • Hunsrik • Old French • Piedmontese • Portuguese • Romanian • Venetan • Volapük
Page categories
Aromanian • Catalan • Dalmatian • Friulian • Galician • Hunsrik • Old French • Piedmontese • Portuguese • Romanian • Venetan • Volapük
Page categories
Translingual
Symbol
fum
See also
- Wiktionary’s coverage of Fum terms
English
Pronunciation
- IPA(key): /fʌm/
Audio (Southern England): (file) - Rhymes: -ʌm
Etymology 1
Verb
fum (third-person singular simple present fums, present participle fumming, simple past and past participle fummed)
- (obsolete, intransitive) To play upon a fiddle.[1]
- c. 1604, Thomas Dekker, John Webster, Westward Ho:
- Follow me, and fum as you go.
Etymology 2
Borrowed from Chinese 鳳 / 凤 (fèng).
Noun
fum (plural fums)
- (mythology, obsolete) The fenghuang, a mythological Chinese bird.
- 1823, Richard Sickelmore, The history of Brighton from the earliest period to the present time:
- The fum is a bird said to be found in no part of the world but China. It is described as of most admirable beauty, and if at any time absent, or long unseen, it is regarded as an omen of some misfortune to the royal family.
Alternative forms
See also
etymologically unrelated terms containing "fum"
References
- ^ “fum”, in Webster’s Revised Unabridged Dictionary, Springfield, Mass.: G. & C. Merriam, 1913, →OCLC.
Anagrams
Aromanian
Alternative forms
Etymology
From Latin fūmus. Compare Romanian fum.
Noun
fum n (plural fumuri)
Related terms
Catalan
Etymology 1
Inherited from Latin fūmus, from Proto-Italic *fūmos, from Proto-Indo-European *dʰuh₂mós.
Pronunciation
Noun
fum m (uncountable)
Derived terms
Related terms
Etymology 2
Verb
fum
- inflection of fúmer:
- third-person singular present indicative
- second-person singular imperative
Further reading
- “fum”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “fum”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “fum” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- “fum” in Diccionari català-valencià-balear, Antoni Maria Alcover and Francesc de Borja Moll, 1962.
Dalmatian
Etymology
Noun
fum m
Friulian
Etymology
Noun
fum m (plural fums)
Related terms
Galician
Verb
fum
- (reintegrationist norm) first-person singular preterite indicative of ser
- (reintegrationist norm) first-person singular preterite indicative of ir
Hunsrik
Alternative forms
- fumm (Altenhofen spelling)
Pronunciation
- IPA(key): /ˈfum/
- Rhymes: -um
- Syllabification: fum
- Homophone: Fumm
Contraction
fum
References
- Boll, Piter Kehoma (2021), “fum”, in Dicionário Hunsriqueano Riograndense–Português, 3rd edition (overall work in Portuguese), Ivoti: Riograndenser Hunsrickisch, page 61, column 1
Old French
Alternative forms
Etymology
From Latin fūmus. Replaced in later French by fumée.
Noun
fum oblique singular, m (oblique plural funs, nominative singular funs, nominative plural fum)
Piedmontese
Pronunciation
- IPA(key): /fym/
Noun
fum m
Derived terms
- fumèt
Portuguese
Etymology
Onomatopoeic. See also fungar.
Pronunciation
- (Brazil) IPA(key): /ˈfũ/
- (Portugal) IPA(key): /ˈfũ/
- Hyphenation: fum
Interjection
fum
- Imitating a heavy, nasal breath.
Noun
fum m (uncountable)
Usage notes
- Used only in a few set phrases.
Derived terms
- nem fum, nem fole de ferreiro
- nem fum, nem funeta
Further reading
- “fum”, in Dicionário Aulete Digital (in Portuguese), Rio de Janeiro: Lexikon Editora Digital, 2008–2026
- “fum”, in Dicio – Dicionário Online de Português (in Portuguese), São Paulo: 7Graus, 2009–2026
- “fum”, in Dicionário infopédia da Lingua Portuguesa (in Portuguese), Porto: Porto Editora, 2003–2026
- “fum”, in Michaelis Dicionário Brasileiro da Língua Portuguesa (in Portuguese), São Paulo: Editora Melhoramentos, 2015–2026, →ISBN
- “fum”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa (in Portuguese), Lisbon: Priberam, 2008–2026
Romanian
Etymology
Inherited from Latin fūmus, from Proto-Italic *fūmos, from Proto-Indo-European *dʰuh₂mós.
Pronunciation
Audio: (file) Audio: (file)
Noun
fum n (plural fumuri)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | fum | fumul | fumuri | fumurile | |
| genitive-dative | fum | fumului | fumuri | fumurilor | |
| vocative | fumule | fumurilor | |||
Derived terms
Related terms
Venetan
Alternative forms
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /fum/
Noun
fum m (plural fumi)
See also
Volapük
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [fum]
Noun
fum
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | fum | fums |
| Genitive | fuma | fumas |
| Dative | fume | fumes |
| Accusative | fumi | fumis |
| Predicative1 | fumu | fumus |
| Vocative | o fum | o fums |
- Introduced in Volapük Nulik.
Derived terms
- fumakum (“anthill”)
- fumanög (“ant egg”)
- fumöp (“anthill”)