fuathaigh

Irish

Etymology 1

From Middle Irish fúathaigid (“hates, abhors”), from fúath m (“hatred, abhorrence”), from Old Irish úath (“horror”). By surface analysis, fuath (“hatred”) +‎ -igh.

Verb

fuathaigh (present analytic fuathaíonn, future analytic fuathóidh, verbal noun fuathú, past participle fuathaithe)

(transitive) to hate
Synonym: is fuath le

Fuathaím an fear sin. ― I hate that man.

Conjugation

Conjugation of *fuathaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	fuathaím	fuathaíonn tú; fuathaír^†	fuathaíonn sé, sí	fuathaímid; fuathaíonn muid	fuathaíonn sibh	fuathaíonn siad; fuathaíd^†	a fhuathaíonn; a fhuathaíos	fuathaítear
past	d'fhuathaigh mé; d'fhuathaíos / fhuathaigh mé^‡; fhuathaíos^‡	d'fhuathaigh tú; d'fhuathaís / fhuathaigh tú^‡; fhuathaís^‡	d'fhuathaigh sé, sí / fhuathaigh sé, sí^‡	d'fhuathaíomar; d'fhuathaigh muid / fhuathaíomar^‡; fhuathaigh muid^‡	d'fhuathaigh sibh; d'fhuathaíobhair / fhuathaigh sibh^‡; fhuathaíobhair^‡	d'fhuathaigh siad; d'fhuathaíodar / fhuathaigh siad^‡; fhuathaíodar^‡	a d'fhuathaigh	fuathaíodh
past habitual	d'fhuathaínn / fuathaínn^‡	d'fhuathaíteá / fuathaíteá^‡	d'fhuathaíodh sé, sí / fuathaíodh sé, sí^‡	d'fhuathaímis; d'fhuathaíodh muid / fuathaímis^‡; fuathaíodh muid^‡	d'fhuathaíodh sibh / fuathaíodh sibh^‡	d'fhuathaídís; d'fhuathaíodh / fuathaídís^‡; fuathaíodh siad^‡	a d'fhuathaíodh	d'fhuathaítí / fuathaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	fuathóidh mé; fuathód; fuathóchaidh mé^†	fuathóidh tú; fuathóir^†; fuathóchaidh tú^†	fuathóidh sé, sí; fuathóchaidh sé, sí^†	fuathóimid; fuathóidh muid; fuathóchaimid^†; fuathóchaidh muid^†	fuathóidh sibh; fuathóchaidh sibh^†	fuathóidh siad; fuathóid^†; fuathóchaidh siad^†	a fhuathóidh; a fhuathós; a fhuathóchaidh^†; a fhuathóchas^†	fuathófar; fuathóchar^†
conditional	d'fhuathóinn; d'fhuathóchainn^† / fuathóinn^‡; fuathóchainn^†^‡	d'fhuathófá; d'fhuathóchthá^† / fuathófá^‡; fuathóchthá^†^‡	d'fhuathódh sé, sí; d'fhuathóchadh sé, sí^† / fuathódh sé, sí^‡; fuathóchadh sé, sí^†^‡	d'fhuathóimis; d'fhuathódh muid; d'fhuathóchaimis^†; d'fhuathóchadh muid^† / fuathóimis^‡; fuathódh muid^‡; fuathóchaimis^†^‡; fuathóchadh muid^†^‡	d'fhuathódh sibh; d'fhuathóchadh sibh^† / fuathódh sibh^‡; fuathóchadh sibh^†^‡	d'fhuathóidís; d'fhuathódh siad; d'fhuathóchaidís^†; d'fhuathóchadh siad^† / fuathóidís^‡; fuathódh siad^‡; fuathóchaidís^†^‡; fuathóchadh siad^†^‡	a d'fhuathódh; a d'fhuathóchadh^†	d'fhuathófaí; d'fhuathóchthaí^† / fuathófaí^‡; fuathóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go bhfuathaí mé; go bhfuathaíod^†	go bhfuathaí tú; go bhfuathaír^†	go bhfuathaí sé, sí	go bhfuathaímid; go bhfuathaí muid	go bhfuathaí sibh	go bhfuathaí siad; go bhfuathaíd^†	—	go bhfuathaítear
past	dá bhfuathaínn	dá bhfuathaíteá	dá bhfuathaíodh sé, sí	dá bhfuathaímis; dá bhfuathaíodh muid	dá bhfuathaíodh sibh	dá bhfuathaídís; dá bhfuathaíodh siad	—	dá bhfuathaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	fuathaím	fuathaigh	fuathaíodh sé, sí	fuathaímis	fuathaígí; fuathaídh^†	fuathaídís	—	fuathaítear

past participle	fuathaithe

verbal noun	fuathú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

fuathaigh

inflection of fuathach (“hateful”):
1. vocative/genitive singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of *fuathaigh*
radical	lenition	eclipsis
fuathaigh	fhuathaigh	bhfuathaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.