frussatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of frussō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [frʊsˈsaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [frusˈsaː.tus]
Participle
frussātus (feminine frussāta, neuter frussātum); first/second-declension participle
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | frussātus | frussāta | frussātum | frussātī | frussātae | frussāta | |
| genitive | frussātī | frussātae | frussātī | frussātōrum | frussātārum | frussātōrum | |
| dative | frussātō | frussātae | frussātō | frussātīs | |||
| accusative | frussātum | frussātam | frussātum | frussātōs | frussātās | frussāta | |
| ablative | frussātō | frussātā | frussātō | frussātīs | |||
| vocative | frussāte | frussāta | frussātum | frussātī | frussātae | frussāta | |