frustatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of frustō (“to break to pieces; to subdivide into smaller pieces”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [frʊsˈtaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [frusˈtaː.tus]
Participle
frustātus (feminine frustāta, neuter frustātum); first/second-declension participle
- broken to pieces
- subdivided into smaller pieces
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | frustātus | frustāta | frustātum | frustātī | frustātae | frustāta | |
| genitive | frustātī | frustātae | frustātī | frustātōrum | frustātārum | frustātōrum | |
| dative | frustātō | frustātae | frustātō | frustātīs | |||
| accusative | frustātum | frustātam | frustātum | frustātōs | frustātās | frustāta | |
| ablative | frustātō | frustātā | frustātō | frustātīs | |||
| vocative | frustāte | frustāta | frustātum | frustātī | frustātae | frustāta | |