frunitus

Latin

Etymology 1

Perfect passive participle of frūnīscor (to enjoy).

Pronunciation

Participle

frūnītus (feminine frūnīta, neuter frūnītum); first/second-declension participle

  1. enjoyed

Declension

First/second-declension participle.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative frūnītus frūnīta frūnītum frūnītī frūnītae frūnīta
genitive frūnītī frūnītae frūnītī frūnītōrum frūnītārum frūnītōrum
dative frūnītō frūnītae frūnītō frūnītīs
accusative frūnītum frūnītam frūnītum frūnītōs frūnītās frūnīta
ablative frūnītō frūnītā frūnītō frūnītīs
vocative frūnīte frūnīta frūnītum frūnītī frūnītae frūnīta

Etymology 2

Perfect passive participle of frūniō (to tan).

Pronunciation

Participle

frūnītus (feminine frūnīta, neuter frūnītum); first/second-declension participle

  1. (Medieval Latin) tanned
    Synonym: frūnitātus

Declension

First/second-declension participle.