fruniscens
Latin
Etymology
Present participle of frūnīscor (“to enjoy”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [fruːˈniːs.kẽːs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [fruˈniʃ.ʃens]
Participle
frūnīscēns (genitive frūnīscentis); third-declension one-termination participle
Declension
Third-declension participle.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | frūnīscēns | frūnīscentēs | frūnīscentia | ||
| genitive | frūnīscentis | frūnīscentium | |||
| dative | frūnīscentī | frūnīscentibus | |||
| accusative | frūnīscentem | frūnīscēns | frūnīscentēs frūnīscentīs |
frūnīscentia | |
| ablative | frūnīscente frūnīscentī1 |
frūnīscentibus | |||
| vocative | frūnīscēns | frūnīscentēs | frūnīscentia | ||
1When used purely as an adjective.