fo-ordaigh

Irish

Etymology

From fo- (“sub-”) +‎ ordaigh (“put in order”, verb).

Verb

fo-ordaigh (present analytic fo-ordaíonn, future analytic fo-ordóidh, verbal noun fo-ordú, past participle fo-ordaithe)

(transitive) subordinate

Conjugation

Conjugation of *fo-ordaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	fo-ordaím	fo-ordaíonn tú; fo-ordaír^†	fo-ordaíonn sé, sí	fo-ordaímid; fo-ordaíonn muid	fo-ordaíonn sibh	fo-ordaíonn siad; fo-ordaíd^†	a fho-ordaíonn; a fho-ordaíos	fo-ordaítear
past	d'fho-ordaigh mé; d'fho-ordaíos / fho-ordaigh mé^‡; fho-ordaíos^‡	d'fho-ordaigh tú; d'fho-ordaís / fho-ordaigh tú^‡; fho-ordaís^‡	d'fho-ordaigh sé, sí / fho-ordaigh sé, sí^‡	d'fho-ordaíomar; d'fho-ordaigh muid / fho-ordaíomar^‡; fho-ordaigh muid^‡	d'fho-ordaigh sibh; d'fho-ordaíobhair / fho-ordaigh sibh^‡; fho-ordaíobhair^‡	d'fho-ordaigh siad; d'fho-ordaíodar / fho-ordaigh siad^‡; fho-ordaíodar^‡	a d'fho-ordaigh	fo-ordaíodh
past habitual	d'fho-ordaínn / fo-ordaínn^‡	d'fho-ordaíteá / fo-ordaíteá^‡	d'fho-ordaíodh sé, sí / fo-ordaíodh sé, sí^‡	d'fho-ordaímis; d'fho-ordaíodh muid / fo-ordaímis^‡; fo-ordaíodh muid^‡	d'fho-ordaíodh sibh / fo-ordaíodh sibh^‡	d'fho-ordaídís; d'fho-ordaíodh / fo-ordaídís^‡; fo-ordaíodh siad^‡	a d'fho-ordaíodh	d'fho-ordaítí / fo-ordaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	fo-ordóidh mé; fo-ordód; fo-ordóchaidh mé^†	fo-ordóidh tú; fo-ordóir^†; fo-ordóchaidh tú^†	fo-ordóidh sé, sí; fo-ordóchaidh sé, sí^†	fo-ordóimid; fo-ordóidh muid; fo-ordóchaimid^†; fo-ordóchaidh muid^†	fo-ordóidh sibh; fo-ordóchaidh sibh^†	fo-ordóidh siad; fo-ordóid^†; fo-ordóchaidh siad^†	a fho-ordóidh; a fho-ordós; a fho-ordóchaidh^†; a fho-ordóchas^†	fo-ordófar; fo-ordóchar^†
conditional	d'fho-ordóinn; d'fho-ordóchainn^† / fo-ordóinn^‡; fo-ordóchainn^†^‡	d'fho-ordófá; d'fho-ordóchthá^† / fo-ordófá^‡; fo-ordóchthá^†^‡	d'fho-ordódh sé, sí; d'fho-ordóchadh sé, sí^† / fo-ordódh sé, sí^‡; fo-ordóchadh sé, sí^†^‡	d'fho-ordóimis; d'fho-ordódh muid; d'fho-ordóchaimis^†; d'fho-ordóchadh muid^† / fo-ordóimis^‡; fo-ordódh muid^‡; fo-ordóchaimis^†^‡; fo-ordóchadh muid^†^‡	d'fho-ordódh sibh; d'fho-ordóchadh sibh^† / fo-ordódh sibh^‡; fo-ordóchadh sibh^†^‡	d'fho-ordóidís; d'fho-ordódh siad; d'fho-ordóchaidís^†; d'fho-ordóchadh siad^† / fo-ordóidís^‡; fo-ordódh siad^‡; fo-ordóchaidís^†^‡; fo-ordóchadh siad^†^‡	a d'fho-ordódh; a d'fho-ordóchadh^†	d'fho-ordófaí; d'fho-ordóchthaí^† / fo-ordófaí^‡; fo-ordóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go bhfo-ordaí mé; go bhfo-ordaíod^†	go bhfo-ordaí tú; go bhfo-ordaír^†	go bhfo-ordaí sé, sí	go bhfo-ordaímid; go bhfo-ordaí muid	go bhfo-ordaí sibh	go bhfo-ordaí siad; go bhfo-ordaíd^†	—	go bhfo-ordaítear
past	dá bhfo-ordaínn	dá bhfo-ordaíteá	dá bhfo-ordaíodh sé, sí	dá bhfo-ordaímis; dá bhfo-ordaíodh muid	dá bhfo-ordaíodh sibh	dá bhfo-ordaídís; dá bhfo-ordaíodh siad	—	dá bhfo-ordaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	fo-ordaím	fo-ordaigh	fo-ordaíodh sé, sí	fo-ordaímis	fo-ordaígí; fo-ordaídh^†	fo-ordaídís	—	fo-ordaítear

past participle	fo-ordaithe

verbal noun	fo-ordú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *fo-ordaigh*
radical	lenition	eclipsis
fo-ordaigh	fho-ordaigh	bhfo-ordaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “fo-ordaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN