fadaigh
Irish
Etymology 1
From Middle Irish fataigid, from Old Irish ad·daí.[1]
Alternative forms
Verb
fadaigh (present analytic fadaíonn, future analytic fadóidh, verbal noun fadú, past participle fadaithe) (ambitransitive)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | fadaím | fadaíonn tú; fadaír† |
fadaíonn sé, sí | fadaímid; fadaíonn muid |
fadaíonn sibh | fadaíonn siad; fadaíd† |
a fhadaíonn; a fhadaíos | fadaítear |
| past | d'fhadaigh mé; d'fhadaíos / fhadaigh mé‡; fhadaíos‡ |
d'fhadaigh tú; d'fhadaís / fhadaigh tú‡; fhadaís‡ |
d'fhadaigh sé, sí / fhadaigh sé, sí‡ |
d'fhadaíomar; d'fhadaigh muid / fhadaíomar‡; fhadaigh muid‡ |
d'fhadaigh sibh; d'fhadaíobhair / fhadaigh sibh‡; fhadaíobhair‡ |
d'fhadaigh siad; d'fhadaíodar / fhadaigh siad‡; fhadaíodar‡ |
a d'fhadaigh | fadaíodh |
| past habitual | d'fhadaínn / fadaínn‡ |
d'fhadaíteá / fadaíteᇠ|
d'fhadaíodh sé, sí / fadaíodh sé, sí‡ |
d'fhadaímis; d'fhadaíodh muid / fadaímis‡; fadaíodh muid‡ |
d'fhadaíodh sibh / fadaíodh sibh‡ |
d'fhadaídís; d'fhadaíodh / fadaídís‡; fadaíodh siad‡ |
a d'fhadaíodh | d'fhadaítí / fadaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | fadóidh mé; fadód; fadóchaidh mé† |
fadóidh tú; fadóir†; fadóchaidh tú† |
fadóidh sé, sí; fadóchaidh sé, sí† |
fadóimid; fadóidh muid; fadóchaimid†; fadóchaidh muid† |
fadóidh sibh; fadóchaidh sibh† |
fadóidh siad; fadóid†; fadóchaidh siad† |
a fhadóidh; a fhadós; a fhadóchaidh†; a fhadóchas† | fadófar; fadóchar† |
| conditional | d'fhadóinn; d'fhadóchainn† / fadóinn‡; fadóchainn†‡ |
d'fhadófá; d'fhadóchthᆠ/ fadófá‡; fadóchthᆇ |
d'fhadódh sé, sí; d'fhadóchadh sé, sí† / fadódh sé, sí‡; fadóchadh sé, s톇 |
d'fhadóimis; d'fhadódh muid; d'fhadóchaimis†; d'fhadóchadh muid† / fadóimis‡; fadódh muid‡; fadóchaimis†‡; fadóchadh muid†‡ |
d'fhadódh sibh; d'fhadóchadh sibh† / fadódh sibh‡; fadóchadh sibh†‡ |
d'fhadóidís; d'fhadódh siad; d'fhadóchaidís†; d'fhadóchadh siad† / fadóidís‡; fadódh siad‡; fadóchaidís†‡; fadóchadh siad†‡ |
a d'fhadódh; a d'fhadóchadh† | d'fhadófaí; d'fhadóchthaí† / fadófaí‡; fadóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go bhfadaí mé; go bhfadaíod† |
go bhfadaí tú; go bhfadaír† |
go bhfadaí sé, sí | go bhfadaímid; go bhfadaí muid |
go bhfadaí sibh | go bhfadaí siad; go bhfadaíd† |
— | go bhfadaítear |
| past | dá bhfadaínn | dá bhfadaíteá | dá bhfadaíodh sé, sí | dá bhfadaímis; dá bhfadaíodh muid |
dá bhfadaíodh sibh | dá bhfadaídís; dá bhfadaíodh siad |
— | dá bhfadaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | fadaím | fadaigh | fadaíodh sé, sí | fadaímis | fadaígí; fadaídh† |
fadaídís | — | fadaítear |
| past participle | fadaithe | |||||||
| verbal noun | fadú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1927), “faduiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 413; reprinted with additions 1996, →ISBN
- Ó Dónaill, Niall (1977), “fadaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “ad-daí”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
Etymology 2
From Middle Irish fotaigid, fataigid (“to lengthen, prolong”).[2] By surface analysis, fada (“long”) + -igh (verbal suffix).
Alternative forms
Verb
fadaigh (present analytic fadaíonn, future analytic fadóidh, verbal noun fadú, past participle fadaithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | fadaím | fadaíonn tú; fadaír† |
fadaíonn sé, sí | fadaímid; fadaíonn muid |
fadaíonn sibh | fadaíonn siad; fadaíd† |
a fhadaíonn; a fhadaíos | fadaítear |
| past | d'fhadaigh mé; d'fhadaíos / fhadaigh mé‡; fhadaíos‡ |
d'fhadaigh tú; d'fhadaís / fhadaigh tú‡; fhadaís‡ |
d'fhadaigh sé, sí / fhadaigh sé, sí‡ |
d'fhadaíomar; d'fhadaigh muid / fhadaíomar‡; fhadaigh muid‡ |
d'fhadaigh sibh; d'fhadaíobhair / fhadaigh sibh‡; fhadaíobhair‡ |
d'fhadaigh siad; d'fhadaíodar / fhadaigh siad‡; fhadaíodar‡ |
a d'fhadaigh | fadaíodh |
| past habitual | d'fhadaínn / fadaínn‡ |
d'fhadaíteá / fadaíteᇠ|
d'fhadaíodh sé, sí / fadaíodh sé, sí‡ |
d'fhadaímis; d'fhadaíodh muid / fadaímis‡; fadaíodh muid‡ |
d'fhadaíodh sibh / fadaíodh sibh‡ |
d'fhadaídís; d'fhadaíodh / fadaídís‡; fadaíodh siad‡ |
a d'fhadaíodh | d'fhadaítí / fadaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | fadóidh mé; fadód; fadóchaidh mé† |
fadóidh tú; fadóir†; fadóchaidh tú† |
fadóidh sé, sí; fadóchaidh sé, sí† |
fadóimid; fadóidh muid; fadóchaimid†; fadóchaidh muid† |
fadóidh sibh; fadóchaidh sibh† |
fadóidh siad; fadóid†; fadóchaidh siad† |
a fhadóidh; a fhadós; a fhadóchaidh†; a fhadóchas† | fadófar; fadóchar† |
| conditional | d'fhadóinn; d'fhadóchainn† / fadóinn‡; fadóchainn†‡ |
d'fhadófá; d'fhadóchthᆠ/ fadófá‡; fadóchthᆇ |
d'fhadódh sé, sí; d'fhadóchadh sé, sí† / fadódh sé, sí‡; fadóchadh sé, s톇 |
d'fhadóimis; d'fhadódh muid; d'fhadóchaimis†; d'fhadóchadh muid† / fadóimis‡; fadódh muid‡; fadóchaimis†‡; fadóchadh muid†‡ |
d'fhadódh sibh; d'fhadóchadh sibh† / fadódh sibh‡; fadóchadh sibh†‡ |
d'fhadóidís; d'fhadódh siad; d'fhadóchaidís†; d'fhadóchadh siad† / fadóidís‡; fadódh siad‡; fadóchaidís†‡; fadóchadh siad†‡ |
a d'fhadódh; a d'fhadóchadh† | d'fhadófaí; d'fhadóchthaí† / fadófaí‡; fadóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go bhfadaí mé; go bhfadaíod† |
go bhfadaí tú; go bhfadaír† |
go bhfadaí sé, sí | go bhfadaímid; go bhfadaí muid |
go bhfadaí sibh | go bhfadaí siad; go bhfadaíd† |
— | go bhfadaítear |
| past | dá bhfadaínn | dá bhfadaíteá | dá bhfadaíodh sé, sí | dá bhfadaímis; dá bhfadaíodh muid |
dá bhfadaíodh sibh | dá bhfadaídís; dá bhfadaíodh siad |
— | dá bhfadaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | fadaím | fadaigh | fadaíodh sé, sí | fadaímis | fadaígí; fadaídh† |
fadaídís | — | fadaítear |
| past participle | fadaithe | |||||||
| verbal noun | fadú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1927), “faduiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 413; reprinted with additions 1996, →ISBN
- Ó Dónaill, Niall (1977), “fadaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| fadaigh | fhadaigh | bhfadaigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “ad-daí”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “fotaigid, fataigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language