adaigh
Irish
Etymology 1
Verb
adaigh (present analytic adaíonn, future analytic adóidh, verbal noun adú, past participle adaithe)
- (ambitransitive) alternative form of fadaigh (“to kindle, build, incite”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | adaím | adaíonn tú; adaír† |
adaíonn sé, sí | adaímid; adaíonn muid |
adaíonn sibh | adaíonn siad; adaíd† |
a adaíonn; a adaíos | adaítear |
| past | d'adaigh mé; d'adaíos / adaigh mé‡; adaíos‡ |
d'adaigh tú; d'adaís / adaigh tú‡; adaís‡ |
d'adaigh sé, sí / adaigh sé, sí‡ |
d'adaíomar; d'adaigh muid / adaíomar‡; adaigh muid‡ |
d'adaigh sibh; d'adaíobhair / adaigh sibh‡; adaíobhair‡ |
d'adaigh siad; d'adaíodar / adaigh siad‡; adaíodar‡ |
a d'adaigh | adaíodh; hadaíodh† |
| past habitual | d'adaínn / adaínn‡ |
d'adaíteá / adaíteᇠ|
d'adaíodh sé, sí / adaíodh sé, sí‡ |
d'adaímis; d'adaíodh muid / adaímis‡; adaíodh muid‡ |
d'adaíodh sibh / adaíodh sibh‡ |
d'adaídís; d'adaíodh / adaídís‡; adaíodh siad‡ |
a d'adaíodh | d'adaítí / adaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | adóidh mé; adód; adóchaidh mé† |
adóidh tú; adóir†; adóchaidh tú† |
adóidh sé, sí; adóchaidh sé, sí† |
adóimid; adóidh muid; adóchaimid†; adóchaidh muid† |
adóidh sibh; adóchaidh sibh† |
adóidh siad; adóid†; adóchaidh siad† |
a adóidh; a adós; a adóchaidh†; a adóchas† | adófar; adóchar† |
| conditional | d'adóinn; d'adóchainn† / adóinn‡; adóchainn†‡ |
d'adófá; d'adóchthᆠ/ adófá‡; adóchthᆇ |
d'adódh sé, sí; d'adóchadh sé, sí† / adódh sé, sí‡; adóchadh sé, s톇 |
d'adóimis; d'adódh muid; d'adóchaimis†; d'adóchadh muid† / adóimis‡; adódh muid‡; adóchaimis†‡; adóchadh muid†‡ |
d'adódh sibh; d'adóchadh sibh† / adódh sibh‡; adóchadh sibh†‡ |
d'adóidís; d'adódh siad; d'adóchaidís†; d'adóchadh siad† / adóidís‡; adódh siad‡; adóchaidís†‡; adóchadh siad†‡ |
a d'adódh; a d'adóchadh† | d'adófaí; d'adóchthaí† / adófaí‡; adóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-adaí mé; go n-adaíod† |
go n-adaí tú; go n-adaír† |
go n-adaí sé, sí | go n-adaímid; go n-adaí muid |
go n-adaí sibh | go n-adaí siad; go n-adaíd† |
— | go n-adaítear |
| past | dá n-adaínn | dá n-adaíteá | dá n-adaíodh sé, sí | dá n-adaímis; dá n-adaíodh muid |
dá n-adaíodh sibh | dá n-adaídís; dá n-adaíodh siad |
— | dá n-adaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | adaím | adaigh | adaíodh sé, sí | adaímis | adaígí; adaídh† |
adaídís | — | adaítear |
| past participle | adaithe | |||||||
| verbal noun | adú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Etymology 2
Verb
adaigh (present analytic adaíonn, future analytic adóidh, verbal noun adú, past participle adaithe)
- (intransitive) alternative form of fadaigh (“to lengthen”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | adaím | adaíonn tú; adaír† |
adaíonn sé, sí | adaímid; adaíonn muid |
adaíonn sibh | adaíonn siad; adaíd† |
a adaíonn; a adaíos | adaítear |
| past | d'adaigh mé; d'adaíos / adaigh mé‡; adaíos‡ |
d'adaigh tú; d'adaís / adaigh tú‡; adaís‡ |
d'adaigh sé, sí / adaigh sé, sí‡ |
d'adaíomar; d'adaigh muid / adaíomar‡; adaigh muid‡ |
d'adaigh sibh; d'adaíobhair / adaigh sibh‡; adaíobhair‡ |
d'adaigh siad; d'adaíodar / adaigh siad‡; adaíodar‡ |
a d'adaigh | adaíodh; hadaíodh† |
| past habitual | d'adaínn / adaínn‡ |
d'adaíteá / adaíteᇠ|
d'adaíodh sé, sí / adaíodh sé, sí‡ |
d'adaímis; d'adaíodh muid / adaímis‡; adaíodh muid‡ |
d'adaíodh sibh / adaíodh sibh‡ |
d'adaídís; d'adaíodh / adaídís‡; adaíodh siad‡ |
a d'adaíodh | d'adaítí / adaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | adóidh mé; adód; adóchaidh mé† |
adóidh tú; adóir†; adóchaidh tú† |
adóidh sé, sí; adóchaidh sé, sí† |
adóimid; adóidh muid; adóchaimid†; adóchaidh muid† |
adóidh sibh; adóchaidh sibh† |
adóidh siad; adóid†; adóchaidh siad† |
a adóidh; a adós; a adóchaidh†; a adóchas† | adófar; adóchar† |
| conditional | d'adóinn; d'adóchainn† / adóinn‡; adóchainn†‡ |
d'adófá; d'adóchthᆠ/ adófá‡; adóchthᆇ |
d'adódh sé, sí; d'adóchadh sé, sí† / adódh sé, sí‡; adóchadh sé, s톇 |
d'adóimis; d'adódh muid; d'adóchaimis†; d'adóchadh muid† / adóimis‡; adódh muid‡; adóchaimis†‡; adóchadh muid†‡ |
d'adódh sibh; d'adóchadh sibh† / adódh sibh‡; adóchadh sibh†‡ |
d'adóidís; d'adódh siad; d'adóchaidís†; d'adóchadh siad† / adóidís‡; adódh siad‡; adóchaidís†‡; adóchadh siad†‡ |
a d'adódh; a d'adóchadh† | d'adófaí; d'adóchthaí† / adófaí‡; adóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-adaí mé; go n-adaíod† |
go n-adaí tú; go n-adaír† |
go n-adaí sé, sí | go n-adaímid; go n-adaí muid |
go n-adaí sibh | go n-adaí siad; go n-adaíd† |
— | go n-adaítear |
| past | dá n-adaínn | dá n-adaíteá | dá n-adaíodh sé, sí | dá n-adaímis; dá n-adaíodh muid |
dá n-adaíodh sibh | dá n-adaídís; dá n-adaíodh siad |
— | dá n-adaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | adaím | adaigh | adaíodh sé, sí | adaímis | adaígí; adaídh† |
adaídís | — | adaítear |
| past participle | adaithe | |||||||
| verbal noun | adú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| adaigh | n-adaigh | hadaigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “adaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “adaigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm