fág
Irish
Etymology
From Old Irish ·fácaib, prototonic form of fo·ácaib, from *fo-ad-gaib-, from Proto-Celtic *gabyeti (“take, hold”), from Proto-Indo-European *gʰeh₁bʰ- (“to take”); compare Scottish Gaelic fàg (“quit”), Welsh gafael (“hold”), Latin habeō (“have”).
Pronunciation
Verb
fág (present analytic fágann, future analytic fágfaidh, verbal noun fágáil, past participle fágtha)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | fágaim | fágann tú; fágair† |
fágann sé, sí | fágaimid; fágann muid | fágann sibh | fágann siad; fágaid† |
a fhágann; a fhágas | fágtar |
| past | d'fhág mé; d'fhágas / fhág mé‡; fhágas‡ |
d'fhág tú; d'fhágais / fhág tú‡; fhágais‡ |
d'fhág sé, sí / fhág sé, sí‡ |
d'fhágamar; d'fhág muid / fhágamar‡; fhág muid‡ |
d'fhág sibh; d'fhágabhair / fhág sibh‡; fhágabhair‡ |
d'fhág siad; d'fhágadar / fhág siad‡; fhágadar‡ |
a d'fhág | fágadh |
| past habitual | d'fhágainn / fágainn‡ |
d'fhágtá / fágtᇠ|
d'fhágadh sé, sí / fágadh sé, sí‡ |
d'fhágaimis; d'fhágadh muid / fágaimis‡; fágadh muid‡ |
d'fhágadh sibh / fágadh sibh‡ |
d'fhágaidís; d'fhágadh siad / fágaidís‡; fágadh siad‡ |
a d'fhágadh | d'fhágtaí / fágtaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | fágfaidh mé; fágfad |
fágfaidh tú; fágfair† |
fágfaidh sé, sí | fágfaimid; fágfaidh muid |
fágfaidh sibh | fágfaidh siad; fágfaid† |
a fhágfaidh; a fhágfas | fágfar |
| conditional | d'fhágfainn / fágfainn‡ |
d'fhágfá / fágfᇠ|
d'fhágfadh sé, sí / fágfadh sé, sí‡ |
d'fhágfaimis; d'fhágfadh muid / fágfaimis‡; fágfadh muid‡ |
d'fhágfadh sibh / fágfadh sibh‡ |
d'fhágfaidís; d'fhágfadh siad / fágfaidís‡; fágfadh siad‡ |
a d'fhágfadh | d'fhágfaí / fágfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go bhfága mé; go bhfágad† |
go bhfága tú; go bhfágair† |
go bhfága sé, sí | go bhfágaimid; go bhfága muid |
go bhfága sibh | go bhfága siad; go bhfágaid† |
— | go bhfágtar |
| past | dá bhfágainn | dá bhfágtá | dá bhfágadh sé, sí | dá bhfágaimis; dá bhfágadh muid |
dá bhfágadh sibh | dá bhfágaidís; dá bhfágadh siad |
— | dá bhfágtaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | fágaim | fág | fágadh sé, sí | fágaimis | fágaigí; fágaidh† |
fágaidís | — | fágtar |
| past participle | fágtha | |||||||
| verbal noun | fágáil | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
- Alternative past indicative analytic form: d’fhágaibh
Synonyms
- (go away): imigh
Derived terms
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| fág | fhág | bhfág |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Kaingang
Pronunciation
- IPA(key): /ɸʌŋ/, [ɸʌɡŋ]
Noun
fág
References
- Ursula Gojtéj Wiesemann (2011), “fág”, in Dicionário Kaingang-Português Português-Kaingang, 2nd edition (overall work in Portuguese), Curitiba: Editora Esperança, page 15