eril

Estonian

Noun

eril

  1. adessive singular of eri

Turkish

Etymology

By surface analysis, er +‎ -il. Coined by Turkish Language Association in 1934.

Pronunciation

  • IPA(key): /eˈɾil/
  • Hyphenation: e‧ril

Adjective

eril

  1. (grammar) masculine
    Synonym: müzekker
    Coordinate term: dişil
  2. masculine, manly
    Synonym: maskülen

Derived terms

  • erillik

Further reading