dzińsia

Old Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *dьnьsь. By surface analysis, univerbation of dzień +‎ si. First attested in c. 1301–1350.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /d͡ʑʲiɲɕa(ː)/
    • IPA(key): (15th CE) /d͡ʑʲiɲɕa/, /d͡ʑʲiɲɕɒ/

    Adverb

    dzińsia

    1. (attested in Lesser Poland) today
      Synonym: dziś
    2. (attested in Lesser Poland) nowadays
      • Beginning of the 15th century, Łukasz z Wielkiego Koźmina, Kazania gnieźnieńskietransliteration, transcription, Krakow, page 1b:
        Pane bosze, proszø ga dzysza, greszny clouek, thuego miloszerdza
        [Panie Boże, proszę ja dzisia, grzeszny człowiek, twego miłosierdzia]
      • 1874-1891 [Middle of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[1], [2], [3], volume XIX, page 78:
        V[e]szelmy szya dzysza nyne, bo przesz yego narodzene mamy sbavyene
        [W[e]selmy się dzisia ninie, bo przez jego narodzenie mamy zbawienie]
    adjective
    noun

    Descendants

    • Polish: dzisiaj, dzisia, dzisiaś (Middle Polish)
    • Silesian: dzisioj, dzisio (Northern Silesian), dzisiej

    Further reading

    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “dzińsia”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “dzisiaj”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)