durmaq

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic дурмаг
Arabic دورماق

Etymology

Inherited from Old Anatolian Turkish طورمق (durmaq), from Proto-Turkic *tur- (“to stand”) [1] Cognate with Turkish durmak, Turkmen durmak, Crimean Tatar turmaq, Uzbek turmoq, Uyghur تۇرماق (turmaq), Kazakh тұру (tūru), Tatar turu, Chuvash тӑр (tăr).

Pronunciation

  • IPA(key): [durˈmɑχ]
  • Hyphenation: dur‧maq
  • Audio (Baku):(file)

Verb

durmaq (intransitive)

  1. to stand
    Synonym: dayanmaq
    Bütün günü ayaq üstə durmuşam, çox yorğunam ― I've been standing up all day, I'm very tired.
    Növbədə durmaq ― To stand in the queue
    • 1937, Yusif Vazir Chamanzaminli, Vasvası:
      Yanı uşaqlı bir rus qadını durmuşdu.
      A Russian woman with children was standing next to him.
  2. to stand up, get up
    Synonym: qalxmaq
    Səhər tezdən durmaq. ― To get up early in the morning.
    Avtobusa minəndə cavanlar durub mənə yer verirlər, deyəsən qocalmışam.
    When I get onto the bus, young people stand up and give up their seats to me, it seems I've become old.
  3. to stop, halt
    Synonym: dayanmaq
    • 1959, Anar, Hekayə‎[1], archived from the original on 26 October 2017:
      Trolleybus gəlib dayanacağında durdu.
      The trolley bus arrived to the stop and halted.
  4. (imperative only) to wait
  5. to be still
    Synonym: tərpənməmək
    • 1937, Yusif Vazir Chamanzaminli, Vasvası:
      Ağacların budaqları darvazanın tağının üzərindən sallanaraq sakit durmuşdu.
      The branches of the tree were hanging over the gate arch and being still.
  6. to be alive, to be around
    Synonyms: sağ olmaq, həyatda olmaq
    Qoca kişi hələ də durur. ― The old man still lives.
  7. (vulgar) to become erect

Conjugation

Conjugation of durmaq
Positive conjugation
subject non-past participle duran
subject past participle durmuş
subject future definite participle duracaq
non-subject future participle (mənim +) duracağım (sənin +) duracağın (onun +) duracağı (bizim +) duracağımız (sizin +) duracağınız (onların +) duracağı or duracaqları
non-subject past participle (mənim +) durduğum (sənin +) durduğun (onun +) durduğu (bizim +) durduğumuz (sizin +) durduğunuz (onların +) durduğu or durduqları
converb durub
general temporal participle duranda
participle of intensification durduqca
specific temporal participle durarkən
reduplicated participle dura-dura
modal participle duraraq
infinitive durmaq
verbal noun durma
singular plural
first second third first second third
indicative present simple dururam durursan durur dururuq durursunuz dururlar
perfect 1 durmuşam durmusan,
durmuşsan* 		durmuşdur durmuşuq durmusunuz,
durmuşsunuz* 		durmuşlar
perfect 2 – durubsan durub(dur) – durubsunuz durub(dur)lar
past simple durdum durdun durdu durduq durdunuz durdular
continuous dururdum dururdun dururdu dururduq dururdunuz dururdular
perfect durmuşdum durmuşdun durmuşdu durmuşduq durmuşdunuz durmuşdular
future definite duracağam duracaqsan, durassan duracaq duracağıq duracaqsınız, durassız duracaqlar
indefinite duraram durarsan durar durarıq durarsınız durarlar
future-in-the-past definite duracaqdım duracaqdın duracaqdı duracaqdıq duracaqdınız duracaqdılar
indefinite durardım durardın durardı durardıq durardınız durardılar
conditional present dursam dursan dursa dursaq dursanız dursalar
past dursaydım dursaydın dursaydı dursaydıq dursaydınız dursaydılar
obligational present durmalıyam durmalısan durmalıdur durmalıyıq durmalısınız durmalıdurlar
past durmalıydım durmalıydın durmalıydı durmalıydıq durmalıydınız durmalıydılar
evidential present dururmuşam dururmuşsan dururmuş dururmuşuq dururmuşsunuz dururmuşlar
past durubmuşam durubmuşsan durubmuş durubmuşuq durubmuşsunuz durubmuşlar
subjunctive duram durasan dura duraq durasınız duralar
hortative durasıyam durasısan durasıdur durasıyıq durasısınız durasıdurlar
imperative durum dur dursun duraq,
duralım* 		durun dursunlar
Negative conjugation
subject non-past participle durmayan
subject past participle durmamış
subject future definite participle durmayacaq
non-subject future participle (mənim +) durmayacağım (sənin +) durmayacağın (onun +) durmayacağı (bizim +) durmayacağımuz (sizin +) durmayacağınuz (onların +) durmayacağı or durmayacaqları
non-subject participle (mənim +) durmadığım (sənin +) durmadığın (onun +) durmadığı (bizim +) durmadığımız (sizin +) durmadığınız (onların +) durmadığı or durmadıqları
converb durmayıb
caritive converb durmadan
general temporal participle durmayanda
participle of intensification durmadıqca
specific temporal participle durmayarkən
modal participle durmayaraq
infinitive durmamaq
singular plural
first second third first second third
indicative present simple durmuram durmursan durmur durmuruq durmursunuz durmurlar
perfect 1 durmamışam durmamısan,
durmamışsan* 		durmamış durmamışıq durmamısınız,
durmamışsınız* 		durmamışlar
perfect 2 – durmayıbsan durmayıb(dır) – durmayıbsınız durmayıb(dır)lar
past simple durmadım durmadın durmadı durmadıq durmadınız durmadılar
continuous durmurdum durmurdun durmurdu durmurduq durmurdunuz durmurdular
perfect durmamışdım durmamışdın durmamışdı durmamışdıq durmamışdınız durmamışdılar
future definite durmayacağam durmayacaqsan durmayacaq durmayacağıq durmayacaqsınız durmayacaqlar
indefinite durmaram durmarsan,
durmazsan 		durmaz durmarıq durmarsınız, durmazsınız durmazlar
future-in-the-past definite durmayacaqdım durmayacaqdın durmayacaqdı durmayacaqdıq durmayacaqdınız durmayacaqdılar
indefinite durmazdım durmazdın durmazdı durmazdıq durmazdınız durmazdılar
conditional present durmasam durmasan durmasa durmasaq durmasanız durmasalar
past durmasaydım durmasaydın durmasaydı durmasaydıq durmasaydınız durmasaydılar
obligational present durmamalıyam durmamalısan durmamalı durmamalıyıq durmamalısınız durmamalılar
past durmamalıydım durmamalıydın durmamalıydı durmamalıydıq durmamalıydınız durmamalıydılar
evidential present durmayırmışam durmayırmışsan durmayırmış durmayırmışuq durmayırmışsunuz durmayırmışlar
past durmayıbmışam durmayıbmışsan durmayıbmış durmayıbmışuq durmayıbmışsunuz durmayıbmışlar
subjunctive durmayam durmayasan durmaya durmayaq durmayasınız durmayalar
hortative durmayasıyam durmayasısan durmayası durmayasıyıq durmayasısınız durmayasılar
imperative durmayım durma durmasın durmayaq
durmayalım* 		durmayın durmasınlar
Negative potential conjugation
subject non-past participle durammayan
subject future definite participle durammayacaq
non-subject participle (mənim +) durammadığım (sənin +) durammadığın (onun +) durammadığı (bizim +) durammadığımız (sizin +) durammadığınız (onların +) durammadığı or durammadıqları
converb durammayıb
caritive converb durammadan
general temporal participle durammayanda
participle of intensification durammadıqca
specific temporal participle durammayarkən
modal participle durammayaraq
infinitive durammamaq
singular plural
first second third first second third
indicative present simple durammıram durammırsan durammır durammırıq durammırsınız durammırlar
perfect 1 durammamışam durammamısan,
durammamışsan* 		durammamışdır durammamışıq durammamısınız,
durammamışsınız* 		durammaşmılar
perfect 2 – durammayıbsan durammayıb(dır) – durammayıbsınız durammayıb(dır)lar
past simple durammadım durammadın durammadı durammadıq durammadınuz durammadılar
continuous durammırdım durammırdın durammırdı durammırdıq durammırdınız durammırdulır
perfect durammamışdım durammamışdın durammamışdı durammamışdıq durammamışdınız durammamışdılar
future definite durammayacağam durammayacaqsan durammayacaq durammayacağıq durammayacaqsınız durammayacaqlar
indefinite durammaram durammarsan,
durammazsan 		durammaz durammarıq durammarsınız,
durammazsınız 		durammazlar
future-in-the-past definite durammayacaqdım durammayacaqdın durammayacaqdı durammayacaqdıq durammayacaqdınız durammayacaqdılar
indefinite durammazdım durammazdın durammazdı durammazdıq durammazdınız durammazdılar
conditional present durammasam durammasan durammasa durammasaq durammasanız durammasalar
past durammasaydım durammasaydın durammasaydı durammasaydıq durammasaydınız durammasaydılar
subjunctive durammayam durammayasan durammaya durammayaq durammayasınız durammayalar
imperative durammayım duramma durammasın durammayaq durammayın durammasınlar

* dated or highly formal

Derived terms

References

  1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*dur-”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.