durmîr

Emilian

Etymology

From Latin dormire.

Pronunciation

  • IPA(key): /durˈmiːr/

Verb

durmîr (auxiliary avair) (Bologna)

  1. to sleep

Conjugation

Conjugation of durmîr in the dialect of Bologna
infinitive durmîr
gerund durmànd
past participle durmé
singular plural
first second third first second third
indicative present dôrum dôrum dôrum durmän durmî dôrmen
imperfect durmêva durmêv durmêva durmêven durmêvi durmêven
past historic durmé durméss durmé durménn durméssi durménn
future durmirò durmirè durmirà durmirän durmirî durmiràn
subjunctive present dôrma dôrum dôrma durmaggna durmêdi dôrmen
imperfect durméss durméss durméss durméssen durméssi durméssen
conditional present durmirêv durmiréss durmirêv durmirénn durmiréssi durmirénn
imperative present dôrum durmän durmî

References

  • Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “durmîr”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 97