dinozaur
Polish
dinozaur
Alternative forms
- dinosaur, dynozaur (obsolete)
Etymology
Etymology tree
Borrowed from English dinosaur. First attested in 1890.[1]
Pronunciation
- IPA(key): /diˈnɔ.zawr/
Audio: (file) - Rhymes: -ɔzawr
- Syllabification: di‧no‧zaur
Noun
dinozaur m animal
- (paleontology) dinosaur (prehistoric reptile)
- (figurative, humorous) dinosaur (person who has been active longer than their peers, especially an artist)
- (figurative, derogatory) dinosaur (old-fashioned person)
- (figurative, derogatory) dinosaur (old-fashioned thing)
Declension
Declension of dinozaur
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | dinozaur | dinozaury |
| genitive | dinozaura | dinozaurów |
| dative | dinozaurowi | dinozaurom |
| accusative | dinozaura | dinozaury |
| instrumental | dinozaurem | dinozaurami |
| locative | dinozaurze | dinozaurach |
| vocative | dinozaurze | dinozaury |
References
Further reading
- dinozaur in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- dinozaur in Polish dictionaries at PWN
- dinozaur in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
Romanian
Etymology
Borrowed from French dinosaure or Italian dinosauro, from English dinosaur, from Ancient Greek δεινός (deinós, “terrible, awesome, mighty, fearfully great”) + σαῦρος (saûros, “lizard, reptile”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˌdi.noˈza.ur/
- Hyphenation: di‧no‧za‧ur
Noun
dinozaur m (plural dinozauri)
- dinosaur (extinct reptile)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | dinozaur | dinozaurul | dinozauri | dinozaurii | |
| genitive-dative | dinozaur | dinozaurului | dinozauri | dinozaurilor | |
| vocative | dinozaurule | dinozaurilor | |||