dibik
Volapük
Adjective
dibik
- deep
Declension
| Positive | Comparative | Superlative | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Singular | Plural | Singular | Plural | Singular | Plural | ||||
| Postpositive1 | dibik | dibikum | dibikün | ||||||
| Prepositive2 | Nominative | dibik | dibiks | dibikum | dibikums | dibikün | dibiküns | ||
| Genitive | dibika | dibikas | dibikuma | dibikumas | dibiküna | dibikünas | |||
| Dative | dibike | dibikes | dibikume | dibikumes | dibiküne | dibikünes | |||
| Accusative | dibiki | dibikis | dibikumi | dibikumis | dibiküni | dibikünis | |||
| Predicative3 | dibiku | dibikus | dibikumu | dibikumus | dibikünu | dibikünus | |||
| Vocative | o dibik | o dibiks | o dibikum | o dibikums | o dibikün | o dibiküns | |||
- Used when the adjective immediately follows the noun.
- Used when the adjective precedes the noun or is separated from it.
- Introduced in Volapük Nulik.