díscaoil

Irish

Etymology

From dí- +‎ scaoil.

Verb

díscaoil (present analytic díscaoileann, future analytic díscaoilfidh, verbal noun díscaoileadh, past participle díscaoilte)

(intransitive, sciences) disintegrate
(transitive) dissolve, disband
Synonym: scoir
(ambitransitive, chemistry, colors, mechanics, physics) resolve

Conjugation

Conjugation of *díscaoil* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	díscaoilim	díscaoileann tú; díscaoilir^†	díscaoileann sé, sí	díscaoilimid; díscaoileann muid	díscaoileann sibh	díscaoileann siad; díscaoilid^†	a dhíscaoileann; a dhíscaoileas	díscaoiltear
past	dhíscaoil mé; dhíscaoileas	dhíscaoil tú; dhíscaoilis	dhíscaoil sé, sí	dhíscaoileamar; dhíscaoil muid	dhíscaoil sibh; dhíscaoileabhair	dhíscaoil siad; dhíscaoileadar	a dhíscaoil	díscaoileadh
past habitual	dhíscaoilinn / díscaoilinn^‡	dhíscaoilteá / díscaoilteá^‡	dhíscaoileadh sé, sí / díscaoileadh sé, sí^‡	dhíscaoilimis; dhíscaoileadh muid / díscaoilimis^‡; díscaoileadh muid^‡	dhíscaoileadh sibh / díscaoileadh sibh^‡	dhíscaoilidís; dhíscaoileadh siad / díscaoilidís^‡; díscaoileadh siad^‡	a dhíscaoileadh	dhíscaoiltí / díscaoiltí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	díscaoilfidh mé; díscaoilfead	díscaoilfidh tú; díscaoilfir^†	díscaoilfidh sé, sí	díscaoilfimid; díscaoilfidh muid	díscaoilfidh sibh	díscaoilfidh siad; díscaoilfid^†	a dhíscaoilfidh; a dhíscaoilfeas	díscaoilfear
conditional	dhíscaoilfinn / díscaoilfinn^‡	dhíscaoilfeá / díscaoilfeá^‡	dhíscaoilfeadh sé, sí / díscaoilfeadh sé, sí^‡	dhíscaoilfimis; dhíscaoilfeadh muid / díscaoilfimis^‡; díscaoilfeadh muid^‡	dhíscaoilfeadh sibh / díscaoilfeadh sibh^‡	dhíscaoilfidís; dhíscaoilfeadh siad / díscaoilfidís^‡; díscaoilfeadh siad^‡	a dhíscaoilfeadh	dhíscaoilfí / díscaoilfí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ndíscaoile mé; go ndíscaoilead^†	go ndíscaoile tú; go ndíscaoilir^†	go ndíscaoile sé, sí	go ndíscaoilimid; go ndíscaoile muid	go ndíscaoile sibh	go ndíscaoile siad; go ndíscaoilid^†	—	go ndíscaoiltear
past	dá ndíscaoilinn	dá ndíscaoilteá	dá ndíscaoileadh sé, sí	dá ndíscaoilimis; dá ndíscaoileadh muid	dá ndíscaoileadh sibh	dá ndíscaoilidís; dá ndíscaoileadh siad	—	dá ndíscaoiltí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	díscaoilim	díscaoil	díscaoileadh sé, sí	díscaoilimis	díscaoiligí; díscaoilidh^†	díscaoilidís	—	díscaoiltear

past participle	díscaoilte

verbal noun	díscaoileadh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Derived terms

díscaoilteach

Mutation

Mutated forms of *díscaoil*
radical	lenition	eclipsis
díscaoil	dhíscaoil	ndíscaoil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.