cynicus

Dutch

Etymology

Borrowed from Latin cynicus, from Ancient Greek κυνικός (kunikós). [1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈsi.ni.kʏs/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: cy‧ni‧cus

Noun

cynicus m (plural cynici, no diminutive)

  1. (philosophy) Cynic
  2. cynic, cynical person

References

  1. ^ Philippa, Marlies; Debrabandere, Frans; Quak, Arend; Schoonheim, Tanneke; van der Sijs, Nicoline (2003–2009), Etymologisch woordenboek van het Nederlands (in Dutch), Amsterdam: Amsterdam University Press

Latin

Alternative forms

  • Cynicus

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek κυνικός (kunikós).

    Pronunciation

    Adjective

    cynicus (feminine cynica, neuter cynicum); first/second-declension adjective

    1. Cynic
      • 1742, Ludovicus Holbergius, Nicolai Klimii iter subterraneum, pages 261-262:
        Hinc Cynicam vitam hic diu traduxi, donec in lingua tantum proficerem, ut cum incolis loqui, ac ignorantiae eorum succurrere possem.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative cynicus cynica cynicum cynicī cynicae cynica
    genitive cynicī cynicae cynicī cynicōrum cynicārum cynicōrum
    dative cynicō cynicae cynicō cynicīs
    accusative cynicum cynicam cynicum cynicōs cynicās cynica
    ablative cynicō cynicā cynicō cynicīs
    vocative cynice cynica cynicum cynicī cynicae cynica

    Further reading