κυνικός

See also: Κυνικός

Ancient Greek

Etymology

From κῠ́ων (kŭ́ōn, “dog”) +‎ -ῐκός (-ĭkós).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ky.ni.kós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ky.niˈkos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /cy.niˈkos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /cy.niˈkos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ci.niˈkos/

Adjective

κῠνῐκός • (kŭnĭkós) m (feminine κῠνῐκή, neuter κῠνῐκόν); first/second declension

doglike

Inflection

First and second declension of κῠνῐκός; κῠνῐκή; κῠνῐκόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	κῠνῐκός kŭnĭkós	κῠνῐκή kŭnĭkḗ	κῠνῐκόν kŭnĭkón	κῠνῐκώ kŭnĭkṓ	κῠνῐκᾱ́ kŭnĭkā́	κῠνῐκώ kŭnĭkṓ	κῠνῐκοί kŭnĭkoí	κῠνῐκαί kŭnĭkaí	κῠνῐκᾰ́ kŭnĭkắ
Genitive	κῠνῐκοῦ kŭnĭkoû	κῠνῐκῆς kŭnĭkês	κῠνῐκοῦ kŭnĭkoû	κῠνῐκοῖν kŭnĭkoîn	κῠνῐκαῖν kŭnĭkaîn	κῠνῐκοῖν kŭnĭkoîn	κῠνῐκῶν kŭnĭkôn	κῠνῐκῶν kŭnĭkôn	κῠνῐκῶν kŭnĭkôn
Dative	κῠνῐκῷ kŭnĭkōî	κῠνῐκῇ kŭnĭkēî	κῠνῐκῷ kŭnĭkōî	κῠνῐκοῖν kŭnĭkoîn	κῠνῐκαῖν kŭnĭkaîn	κῠνῐκοῖν kŭnĭkoîn	κῠνῐκοῖς kŭnĭkoîs	κῠνῐκαῖς kŭnĭkaîs	κῠνῐκοῖς kŭnĭkoîs
Accusative	κῠνῐκόν kŭnĭkón	κῠνῐκήν kŭnĭkḗn	κῠνῐκόν kŭnĭkón	κῠνῐκώ kŭnĭkṓ	κῠνῐκᾱ́ kŭnĭkā́	κῠνῐκώ kŭnĭkṓ	κῠνῐκούς kŭnĭkoús	κῠνῐκᾱ́ς kŭnĭkā́s	κῠνῐκᾰ́ kŭnĭkắ
Vocative	κῠνῐκέ kŭnĭké	κῠνῐκή kŭnĭkḗ	κῠνῐκόν kŭnĭkón	κῠνῐκώ kŭnĭkṓ	κῠνῐκᾱ́ kŭnĭkā́	κῠνῐκώ kŭnĭkṓ	κῠνῐκοί kŭnĭkoí	κῠνῐκαί kŭnĭkaí	κῠνῐκᾰ́ kŭnĭkắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	κῠνῐκῶς kŭnĭkôs			κῠνῐκώτερος kŭnĭkṓteros			κῠνῐκώτᾰτος kŭnĭkṓtătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

Greek: κυνικός (kynikós)
Latin: cynicus

References

“κυνικός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“κυνικός”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
κυνικός in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
κυνικός in Trapp, Erich, et al. (1994–2007), Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [the Lexicon of Byzantine Hellenism, Particularly the 9th–12th Centuries], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften

Greek

Adjective

κυνικός • (kynikós) m (feminine κυνική, neuter κυνικό)

cynical

Declension

Declension of κυνικός
	singular			plural
	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	κυνικός (kynikós)	κυνική (kynikí)	κυνικό (kynikó)	κυνικοί (kynikoí)	κυνικές (kynikés)	κυνικά (kyniká)
genitive	κυνικού (kynikoú)	κυνικής (kynikís)	κυνικού (kynikoú)	κυνικών (kynikón)	κυνικών (kynikón)	κυνικών (kynikón)
accusative	κυνικό (kynikó)	κυνική (kynikí)	κυνικό (kynikó)	κυνικούς (kynikoús)	κυνικές (kynikés)	κυνικά (kyniká)
vocative	κυνικέ (kyniké)	κυνική (kynikí)	κυνικό (kynikó)	κυνικοί (kynikoí)	κυνικές (kynikés)	κυνικά (kyniká)

Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο κυνικός, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κυνικός, etc.)

Degrees of comparison by suffixation

comparative (?)	singular			plural
comparative (?)	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	κυνικότερος (kynikóteros)	κυνικότερη (kynikóteri)	κυνικότερο (kynikótero)	κυνικότεροι (kynikóteroi)	κυνικότερες (kynikóteres)	κυνικότερα (kynikótera)
genitive	κυνικότερου (kynikóterou)	κυνικότερης (kynikóteris)	κυνικότερου (kynikóterou)	κυνικότερων (kynikóteron)	κυνικότερων (kynikóteron)	κυνικότερων (kynikóteron)
accusative	κυνικότερο (kynikótero)	κυνικότερη (kynikóteri)	κυνικότερο (kynikótero)	κυνικότερους (kynikóterous)	κυνικότερες (kynikóteres)	κυνικότερα (kynikótera)
vocative	κυνικότερε (kynikótere)	κυνικότερη (kynikóteri)	κυνικότερο (kynikótero)	κυνικότεροι (kynikóteroi)	κυνικότερες (kynikóteres)	κυνικότερα (kynikótera)

Derivations: relative superlative: ο + comparative forms: e.g. ο κυνικότερος (o kynikóteros), etc.

absolute superlative (?)	singular			plural
absolute superlative (?)	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	κυνικότατος (kynikótatos)	κυνικότατη (kynikótati)	κυνικότατο (kynikótato)	κυνικότατοι (kynikótatoi)	κυνικότατες (kynikótates)	κυνικότατα (kynikótata)
genitive	κυνικότατου (kynikótatou)	κυνικότατης (kynikótatis)	κυνικότατου (kynikótatou)	κυνικότατων (kynikótaton)	κυνικότατων (kynikótaton)	κυνικότατων (kynikótaton)
accusative	κυνικότατο (kynikótato)	κυνικότατη (kynikótati)	κυνικότατο (kynikótato)	κυνικότατους (kynikótatous)	κυνικότατες (kynikótates)	κυνικότατα (kynikótata)
vocative	κυνικότατε (kynikótate)	κυνικότατη (kynikótati)	κυνικότατο (kynikótato)	κυνικότατοι (kynikótatoi)	κυνικότατες (kynikótates)	κυνικότατα (kynikótata)

Noun

κυνικός • (kynikós) m (plural κυνικοί)

cynic
dog
Synonym: (formal) κύων (kýon)

Declension

Declension of **κυνικός**
	singular	plural
nominative	κυνικός (kynikós)	κυνικοί (kynikoí)
genitive	κυνικού (kynikoú)	κυνικών (kynikón)
accusative	κυνικό (kynikó)	κυνικούς (kynikoús)
vocative	κυνικέ (kyniké)	κυνικοί (kynikoí)