cunpîr

Emilian

Etymology

From Latin complere.

Pronunciation

  • IPA(key): /kuŋˈpiːr/

Verb

cunpîr (auxiliary avair) (Bologna)

  1. to accomplish
  2. to turn a certain age

Conjugation

Conjugation of cunpîr in the dialect of Bologna
infinitive cunpîr
gerund cunpànd
past participle cunpé
singular plural
first second third first second third
indicative present cunpéss cunpéss cunpéss cunpän cunpî cunpéssen
imperfect cunpêva cunpêv cunpêva cunpêven cunpêvi cunpêven
past historic cunpé cunpéss cunpé cunpénn cunpéssi cunpénn
future cunpirò cunpirè cunpirà cunpirän cunpirî cunpiràn
subjunctive present cunpéssa cunpéss cunpéssa cunpaggna cunpêdi cunpéssen
imperfect cunpéss cunpéss cunpéss cunpéssen cunpéssi cunpéssen
conditional present cunpirêv cunpiréss cunpirêv cunpirénn cunpiréssi cunpirénn
imperative present cunpéss cunpän cunpî

References

  • Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “cunpîr”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 81