crebritudo
Latin
Etymology
Noun
crēbritūdō f (genitive crēbritūdinis); third declension
- frequency (closeness in succession)
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | crēbritūdō | crēbritūdinēs |
| genitive | crēbritūdinis | crēbritūdinum |
| dative | crēbritūdinī | crēbritūdinibus |
| accusative | crēbritūdinem | crēbritūdinēs |
| ablative | crēbritūdine | crēbritūdinibus |
| vocative | crēbritūdō | crēbritūdinēs |
References
- “crebritudo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “crebritudo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- crebritudo in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016