crebritudo

Latin

Etymology

From crēber +‎ -tūdō.

Noun

crēbritūdō f (genitive crēbritūdinis); third declension

  1. frequency (closeness in succession)

Declension

Third-declension noun.

singular plural
nominative crēbritūdō crēbritūdinēs
genitive crēbritūdinis crēbritūdinum
dative crēbritūdinī crēbritūdinibus
accusative crēbritūdinem crēbritūdinēs
ablative crēbritūdine crēbritūdinibus
vocative crēbritūdō crēbritūdinēs

References

  • crebritudo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • crebritudo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • crebritudo in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016