confesar

Asturian

Etymology

From Ecclesiastical Latin cōnfessāre.

Verb

confesar (first-person singular indicative present confieso, past participle confesáu)

  1. to confess

Conjugation

Further reading

  • confesar”, in Diccionariu de la llingua asturiana [Dictionary of the Asturian Language] (in Asturian), 1ª edición, Academia de la Llingua Asturiana, 2000, →ISBN
  • Xosé Lluis García Arias (2002–2004), “confesar”, in Diccionario general de la lengua asturiana [General Dictionary of the Asturian Language] (in Spanish), Editorial Prensa Asturiana, →ISBN

Galician

Alternative forms

Etymology

From Ecclesiastical Latin cōnfessāre.

Pronunciation

Verb

confesar (first-person singular present confeso, first-person singular preterite confesei, past participle confesado)

  1. to confess

Conjugation

Derived terms

Further reading

Romanian

Etymology

Borrowed from Latin confessarius.

Noun

confesar m (plural confesari)

  1. (obsolete) confessor
    Synonym: confesor

Declension

singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative-accusative confesar confesarul confesari confesarii
genitive-dative confesar confesarului confesari confesarilor
vocative confesarule confesarilor

References

  • confesar in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

Spanish

Etymology

From Ecclesiastical Latin cōnfessāre.

Pronunciation

  • IPA(key): /konfeˈsaɾ/ [kõɱ.feˈsaɾ]
  • Rhymes: -aɾ
  • Syllabification: con‧fe‧sar

Verb

confesar (first-person singular present confieso, first-person singular preterite confesé, past participle confesado)

  1. (transitive) to confess, to come clean about
  2. (intransitive) to confess, to come clean
  3. (Christianity) to hear confession

Conjugation

Derived terms

Descendants

  • Tagalog: kumpisal
  • Cebuano: kumpisal

Further reading