concipilo
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kɔŋˈkɪ.pɪ.ɫoː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kon̠ʲˈt͡ʃiː.pi.lo]
Verb
concipilō (present infinitive concipilāre, perfect active concipilāvī, supine concipilātum); first conjugation
- (Plautine, hapax legomenon) to snatch
- c. 189 BCE, Plautus, Truculentus II. vii. 620-624:
- [Stratophanes] Perii hercle hodie, nisi hunc a te abigo. [Cyamus] Accede huc modo, adi huc modo.
[Stratophanes] Etiam, scelus viri, minitare? quem ego [offatim iam] iam iam concipilabo.
Quid tibi huc ventio est? quid tibi hanc aditio est?
Quid tibi hanc notio est, inquam, amicam meam?
Emoriere ocius, ni manu viceris.- (please add an English translation of this quotation)
- [Stratophanes] Perii hercle hodie, nisi hunc a te abigo. [Cyamus] Accede huc modo, adi huc modo.
Conjugation
Conjugation of concipilō (first conjugation)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | concipilō | concipilās | concipilat | concipilāmus | concipilātis | concipilant | ||||||
| imperfect | concipilābam | concipilābās | concipilābat | concipilābāmus | concipilābātis | concipilābant | |||||||
| future | concipilābō | concipilābis | concipilābit | concipilābimus | concipilābitis | concipilābunt | |||||||
| perfect | concipilāvī | concipilāvistī | concipilāvit | concipilāvimus | concipilāvistis | concipilāvērunt, concipilāvēre | |||||||
| pluperfect | concipilāveram | concipilāverās | concipilāverat | concipilāverāmus | concipilāverātis | concipilāverant | |||||||
| future perfect | concipilāverō | concipilāveris | concipilāverit | concipilāverimus | concipilāveritis | concipilāverint | |||||||
| passive | present | concipilor | concipilāris, concipilāre |
concipilātur | concipilāmur | concipilāminī | concipilantur | ||||||
| imperfect | concipilābar | concipilābāris, concipilābāre |
concipilābātur | concipilābāmur | concipilābāminī | concipilābantur | |||||||
| future | concipilābor | concipilāberis, concipilābere |
concipilābitur | concipilābimur | concipilābiminī | concipilābuntur | |||||||
| perfect | concipilātus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | concipilātus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | concipilātus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | concipilem | concipilēs | concipilet | concipilēmus | concipilētis | concipilent | ||||||
| imperfect | concipilārem | concipilārēs | concipilāret | concipilārēmus | concipilārētis | concipilārent | |||||||
| perfect | concipilāverim | concipilāverīs | concipilāverit | concipilāverīmus | concipilāverītis | concipilāverint | |||||||
| pluperfect | concipilāvissem | concipilāvissēs | concipilāvisset | concipilāvissēmus | concipilāvissētis | concipilāvissent | |||||||
| passive | present | concipiler | concipilēris, concipilēre |
concipilētur | concipilēmur | concipilēminī | concipilentur | ||||||
| imperfect | concipilārer | concipilārēris, concipilārēre |
concipilārētur | concipilārēmur | concipilārēminī | concipilārentur | |||||||
| perfect | concipilātus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | concipilātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | concipilā | — | — | concipilāte | — | ||||||
| future | — | concipilātō | concipilātō | — | concipilātōte | concipilantō | |||||||
| passive | present | — | concipilāre | — | — | concipilāminī | — | ||||||
| future | — | concipilātor | concipilātor | — | — | concipilantor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | concipilāre | concipilārī | concipilāns | — | |||||||||
| future | concipilātūrum esse | concipilātum īrī | concipilātūrus | concipilandus | |||||||||
| perfect | concipilāvisse | concipilātum esse | — | concipilātus | |||||||||
| future perfect | — | concipilātum fore | — | — | |||||||||
| perfect potential | concipilātūrum fuisse | — | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| concipilandī | concipilandō | concipilandum | concipilandō | concipilātum | concipilātū | ||||||||
References
- “concipilo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press