comhaontaigh

Irish

Etymology

comh- (co-, together) +‎ aontaigh (unite; assent, agree)

Verb

comhaontaigh (present analytic comhaontaíonn, future analytic comhaontóidh, verbal noun comhaontú, past participle comhaontaithe)

  1. unite, unify
  2. agree, assent (le (to))
  3. (literary) cohabit

Conjugation

Conjugation of comhaontaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present comhaontaím comhaontaíonn tú;
comhaontaír
comhaontaíonn sé, sí comhaontaímid;
comhaontaíonn muid
comhaontaíonn sibh comhaontaíonn siad;
comhaontaíd
a chomhaontaíonn; a chomhaontaíos comhaontaítear
past chomhaontaigh mé; chomhaontaíos chomhaontaigh tú; chomhaontaís chomhaontaigh sé, sí chomhaontaíomar; chomhaontaigh muid chomhaontaigh sibh; chomhaontaíobhair chomhaontaigh siad; chomhaontaíodar a chomhaontaigh comhaontaíodh
past habitual chomhaontaínn /
comhaontaínn
chomhaontaíteá /
comhaontaíteá
chomhaontaíodh sé, sí /
comhaontaíodh sé, sí
chomhaontaímis; chomhaontaíodh muid /
comhaontaímis; comhaontaíodh muid
chomhaontaíodh sibh /
comhaontaíodh sibh
chomhaontaídís; chomhaontaíodh /
comhaontaídís; comhaontaíodh siad
a chomhaontaíodh chomhaontaítí /
comhaontaítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future comhaontóidh mé;
comhaontód;
comhaontóchaidh
comhaontóidh tú;
comhaontóir;
comhaontóchaidh
comhaontóidh sé, sí;
comhaontóchaidh sé, sí
comhaontóimid;
comhaontóidh muid;
comhaontóchaimid;
comhaontóchaidh muid
comhaontóidh sibh;
comhaontóchaidh sibh
comhaontóidh siad;
comhaontóid;
comhaontóchaidh siad
a chomhaontóidh; a chomhaontós; a chomhaontóchaidh; a chomhaontóchas comhaontófar; comhaontóchar
conditional chomhaontóinn; chomhaontóchainn /
comhaontóinn; comhaontóchainn
chomhaontófá; chomhaontóchthá /
comhaontófá; comhaontóchthá
chomhaontódh sé, sí; chomhaontóchadh sé, sí /
comhaontódh sé, sí; comhaontóchadh sé, sí
chomhaontóimis; chomhaontódh muid; chomhaontóchaimis; chomhaontóchadh muid /
comhaontóimis; comhaontódh muid; comhaontóchaimis; comhaontóchadh muid
chomhaontódh sibh; chomhaontóchadh sibh /
comhaontódh sibh; comhaontóchadh sibh
chomhaontóidís; chomhaontódh siad; chomhaontóchaidís; chomhaontóchadh siad /
comhaontóidís; comhaontódh siad; comhaontóchaidís; comhaontóchadh siad
a chomhaontódh; a chomhaontóchadh chomhaontófaí; chomhaontóchthaí /
comhaontófaí; comhaontóchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcomhaontaí mé;
go gcomhaontaíod
go gcomhaontaí tú;
go gcomhaontaír
go gcomhaontaí sé, sí go gcomhaontaímid;
go gcomhaontaí muid
go gcomhaontaí sibh go gcomhaontaí siad;
go gcomhaontaíd
go gcomhaontaítear
past gcomhaontaínn gcomhaontaíteá gcomhaontaíodh sé, sí gcomhaontaímis;
gcomhaontaíodh muid
gcomhaontaíodh sibh gcomhaontaídís;
gcomhaontaíodh siad
gcomhaontaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
comhaontaím comhaontaigh comhaontaíodh sé, sí comhaontaímis comhaontaígí;
comhaontaídh
comhaontaídís comhaontaítear
past participle comhaontaithe
verbal noun comhaontú

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of comhaontaigh
radical lenition eclipsis
comhaontaigh chomhaontaigh gcomhaontaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References