comhaontaigh
Irish
Etymology
comh- (“co-, together”) + aontaigh (“unite; assent, agree”)
Verb
comhaontaigh (present analytic comhaontaíonn, future analytic comhaontóidh, verbal noun comhaontú, past participle comhaontaithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | comhaontaím | comhaontaíonn tú; comhaontaír† |
comhaontaíonn sé, sí | comhaontaímid; comhaontaíonn muid |
comhaontaíonn sibh | comhaontaíonn siad; comhaontaíd† |
a chomhaontaíonn; a chomhaontaíos | comhaontaítear |
| past | chomhaontaigh mé; chomhaontaíos | chomhaontaigh tú; chomhaontaís | chomhaontaigh sé, sí | chomhaontaíomar; chomhaontaigh muid | chomhaontaigh sibh; chomhaontaíobhair | chomhaontaigh siad; chomhaontaíodar | a chomhaontaigh | comhaontaíodh |
| past habitual | chomhaontaínn / comhaontaínn‡ |
chomhaontaíteá / comhaontaíteᇠ|
chomhaontaíodh sé, sí / comhaontaíodh sé, sí‡ |
chomhaontaímis; chomhaontaíodh muid / comhaontaímis‡; comhaontaíodh muid‡ |
chomhaontaíodh sibh / comhaontaíodh sibh‡ |
chomhaontaídís; chomhaontaíodh / comhaontaídís‡; comhaontaíodh siad‡ |
a chomhaontaíodh | chomhaontaítí / comhaontaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | comhaontóidh mé; comhaontód; comhaontóchaidh mé† |
comhaontóidh tú; comhaontóir†; comhaontóchaidh tú† |
comhaontóidh sé, sí; comhaontóchaidh sé, sí† |
comhaontóimid; comhaontóidh muid; comhaontóchaimid†; comhaontóchaidh muid† |
comhaontóidh sibh; comhaontóchaidh sibh† |
comhaontóidh siad; comhaontóid†; comhaontóchaidh siad† |
a chomhaontóidh; a chomhaontós; a chomhaontóchaidh†; a chomhaontóchas† | comhaontófar; comhaontóchar† |
| conditional | chomhaontóinn; chomhaontóchainn† / comhaontóinn‡; comhaontóchainn†‡ |
chomhaontófá; chomhaontóchthᆠ/ comhaontófá‡; comhaontóchthᆇ |
chomhaontódh sé, sí; chomhaontóchadh sé, sí† / comhaontódh sé, sí‡; comhaontóchadh sé, s톇 |
chomhaontóimis; chomhaontódh muid; chomhaontóchaimis†; chomhaontóchadh muid† / comhaontóimis‡; comhaontódh muid‡; comhaontóchaimis†‡; comhaontóchadh muid†‡ |
chomhaontódh sibh; chomhaontóchadh sibh† / comhaontódh sibh‡; comhaontóchadh sibh†‡ |
chomhaontóidís; chomhaontódh siad; chomhaontóchaidís†; chomhaontóchadh siad† / comhaontóidís‡; comhaontódh siad‡; comhaontóchaidís†‡; comhaontóchadh siad†‡ |
a chomhaontódh; a chomhaontóchadh† | chomhaontófaí; chomhaontóchthaí† / comhaontófaí‡; comhaontóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcomhaontaí mé; go gcomhaontaíod† |
go gcomhaontaí tú; go gcomhaontaír† |
go gcomhaontaí sé, sí | go gcomhaontaímid; go gcomhaontaí muid |
go gcomhaontaí sibh | go gcomhaontaí siad; go gcomhaontaíd† |
— | go gcomhaontaítear |
| past | dá gcomhaontaínn | dá gcomhaontaíteá | dá gcomhaontaíodh sé, sí | dá gcomhaontaímis; dá gcomhaontaíodh muid |
dá gcomhaontaíodh sibh | dá gcomhaontaídís; dá gcomhaontaíodh siad |
— | dá gcomhaontaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | comhaontaím | comhaontaigh | comhaontaíodh sé, sí | comhaontaímis | comhaontaígí; comhaontaídh† |
comhaontaídís | — | comhaontaítear |
| past participle | comhaontaithe | |||||||
| verbal noun | comhaontú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| comhaontaigh | chomhaontaigh | gcomhaontaigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “comhaontaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN