coirtigh
Irish
Etymology 1
From coirt (“bark”) + -igh (verbal suffix).
Verb
coirtigh (present analytic coirtíonn, future analytic coirteoidh, verbal noun coirtiú, past participle coirtithe) (transitive)
- to decorticate
- to tan
- to coat, encrust
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | coirtím | coirtíonn tú; coirtír† |
coirtíonn sé, sí | coirtímid; coirtíonn muid |
coirtíonn sibh | coirtíonn siad; coirtíd† |
a choirtíonn; a choirtíos | coirtítear |
| past | choirtigh mé; choirtíos | choirtigh tú; choirtís | choirtigh sé, sí | choirtíomar; choirtigh muid | choirtigh sibh; choirtíobhair | choirtigh siad; choirtíodar | a choirtigh | coirtíodh |
| past habitual | choirtínn / coirtínn‡ |
choirtíteá / coirtíteᇠ|
choirtíodh sé, sí / coirtíodh sé, sí‡ |
choirtímis; choirtíodh muid / coirtímis‡; coirtíodh muid‡ |
choirtíodh sibh / coirtíodh sibh‡ |
choirtídís; choirtíodh / coirtídís‡; coirtíodh siad‡ |
a choirtíodh | choirtítí / coirtítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | coirteoidh mé; coirteod; coirteochaidh mé† |
coirteoidh tú; coirteoir†; coirteochaidh tú† |
coirteoidh sé, sí; coirteochaidh sé, sí† |
coirteoimid; coirteoidh muid; coirteochaimid†; coirteochaidh muid† |
coirteoidh sibh; coirteochaidh sibh† |
coirteoidh siad; coirteoid†; coirteochaidh siad† |
a choirteoidh; a choirteos; a choirteochaidh†; a choirteochas† | coirteofar; coirteochar† |
| conditional | choirteoinn; choirteochainn† / coirteoinn‡; coirteochainn†‡ |
choirteofá; choirteochthᆠ/ coirteofá‡; coirteochthᆇ |
choirteodh sé, sí; choirteochadh sé, sí† / coirteodh sé, sí‡; coirteochadh sé, s톇 |
choirteoimis; choirteodh muid; choirteochaimis†; choirteochadh muid† / coirteoimis‡; coirteodh muid‡; coirteochaimis†‡; coirteochadh muid†‡ |
choirteodh sibh; choirteochadh sibh† / coirteodh sibh‡; coirteochadh sibh†‡ |
choirteoidís; choirteodh siad; choirteochaidís†; choirteochadh siad† / coirteoidís‡; coirteodh siad‡; coirteochaidís†‡; coirteochadh siad†‡ |
a choirteodh; a choirteochadh† | choirteofaí; choirteochthaí† / coirteofaí‡; coirteochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcoirtí mé; go gcoirtíod† |
go gcoirtí tú; go gcoirtír† |
go gcoirtí sé, sí | go gcoirtímid; go gcoirtí muid |
go gcoirtí sibh | go gcoirtí siad; go gcoirtíd† |
— | go gcoirtítear |
| past | dá gcoirtínn | dá gcoirtíteá | dá gcoirtíodh sé, sí | dá gcoirtímis; dá gcoirtíodh muid |
dá gcoirtíodh sibh | dá gcoirtídís; dá gcoirtíodh siad |
— | dá gcoirtítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | coirtím | coirtigh | coirtíodh sé, sí | coirtímis | coirtígí; coirtídh† |
coirtídís | — | coirtítear |
| past participle | coirtithe | |||||||
| verbal noun | coirtiú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Alternative forms
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Adjective
coirtigh
- inflection of coirteach (“barky, cortical; encrusted, coated; furred, scaled”):
- vocative/genitive singular masculine
- (archaic) dative singular feminine
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| coirtigh | choirtigh | gcoirtigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “coirtigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “coirt(ig)id”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language