coirt
Irish
Etymology
Noun
coirt f (genitive singular coirte, nominative plural coirteacha)
Declension
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Alternative forms
Synonyms
Derived terms
- coirteach (“barky, cortical; encrusted, coated; furred, scaled”, adjective)
- coirtigh (“decorticate; tan; coat, encrust”, transitive verb)
Verb
coirt (present analytic coirteann, future analytic coirtfidh, verbal noun coirteadh, past participle coirte)
- (transitive) alternative form of coirtigh (“decorticate; tan; coat, encrust”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | coirtim | coirteann tú; coirtir† |
coirteann sé, sí | coirtimid; coirteann muid | coirteann sibh | coirteann siad; coirtid† |
a choirteann; a choirteas | coirtear |
| past | choirt mé; choirteas | choirt tú; choirtis | choirt sé, sí | choirteamar; choirt muid | choirt sibh; choirteabhair | choirt siad; choirteadar | a choirt | coirteadh |
| past habitual | choirtinn / coirtinn‡ |
choirteá / coirteᇠ|
choirteadh sé, sí / coirteadh sé, sí‡ |
choirtimis; choirteadh muid / coirtimis‡; coirteadh muid‡ |
choirteadh sibh / coirteadh sibh‡ |
choirtidís; choirteadh siad / coirtidís‡; coirteadh siad‡ |
a choirteadh | choirtí / coirtí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | coirtfidh mé; coirtfead |
coirtfidh tú; coirtfir† |
coirtfidh sé, sí | coirtfimid; coirtfidh muid |
coirtfidh sibh | coirtfidh siad; coirtfid† |
a choirtfidh; a choirtfeas | coirtfear |
| conditional | choirtfinn / coirtfinn‡ |
choirtfeá / coirtfeᇠ|
choirtfeadh sé, sí / coirtfeadh sé, sí‡ |
choirtfimis; choirtfeadh muid / coirtfimis‡; coirtfeadh muid‡ |
choirtfeadh sibh / coirtfeadh sibh‡ |
choirtfidís; choirtfeadh siad / coirtfidís‡; coirtfeadh siad‡ |
a choirtfeadh | choirtfí / coirtfí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcoirte mé; go gcoirtead† |
go gcoirte tú; go gcoirtir† |
go gcoirte sé, sí | go gcoirtimid; go gcoirte muid |
go gcoirte sibh | go gcoirte siad; go gcoirtid† |
— | go gcoirtear |
| past | dá gcoirtinn | dá gcoirteá | dá gcoirteadh sé, sí | dá gcoirtimis; dá gcoirteadh muid |
dá gcoirteadh sibh | dá gcoirtidís; dá gcoirteadh siad |
— | dá gcoirtí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | coirtim | coirt | coirteadh sé, sí | coirtimis | coirtigí; coirtidh† |
coirtidís | — | coirtear |
| past participle | coirte | |||||||
| verbal noun | coirteadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| coirt | choirt | gcoirt |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “coirt”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “1 coirt”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language