coirigh

See also: cóirigh

Irish

Etymology 1

From Old Irish cairigidir.^[1] By surface analysis, coir +‎ -igh.

Verb

coirigh (present analytic coiríonn, future analytic coireoidh, verbal noun coiriú, past participle coirithe)

(literary) to accuse
Synonyms: cuir i leith, cuir síos do, cúisigh

Conjugation

Conjugation of *coirigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	coirím	coiríonn tú; coirír^†	coiríonn sé, sí	coirímid; coiríonn muid	coiríonn sibh	coiríonn siad; coiríd^†	a choiríonn; a choiríos	coirítear
past	choirigh mé; choiríos	choirigh tú; choirís	choirigh sé, sí	choiríomar; choirigh muid	choirigh sibh; choiríobhair	choirigh siad; choiríodar	a choirigh	coiríodh
past habitual	choirínn / coirínn^‡	choiríteá / coiríteá^‡	choiríodh sé, sí / coiríodh sé, sí^‡	choirímis; choiríodh muid / coirímis^‡; coiríodh muid^‡	choiríodh sibh / coiríodh sibh^‡	choirídís; choiríodh / coirídís^‡; coiríodh siad^‡	a choiríodh	choirítí / coirítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	coireoidh mé; coireod; coireochaidh mé^†	coireoidh tú; coireoir^†; coireochaidh tú^†	coireoidh sé, sí; coireochaidh sé, sí^†	coireoimid; coireoidh muid; coireochaimid^†; coireochaidh muid^†	coireoidh sibh; coireochaidh sibh^†	coireoidh siad; coireoid^†; coireochaidh siad^†	a choireoidh; a choireos; a choireochaidh^†; a choireochas^†	coireofar; coireochar^†
conditional	choireoinn; choireochainn^† / coireoinn^‡; coireochainn^†^‡	choireofá; choireochthá^† / coireofá^‡; coireochthá^†^‡	choireodh sé, sí; choireochadh sé, sí^† / coireodh sé, sí^‡; coireochadh sé, sí^†^‡	choireoimis; choireodh muid; choireochaimis^†; choireochadh muid^† / coireoimis^‡; coireodh muid^‡; coireochaimis^†^‡; coireochadh muid^†^‡	choireodh sibh; choireochadh sibh^† / coireodh sibh^‡; coireochadh sibh^†^‡	choireoidís; choireodh siad; choireochaidís^†; choireochadh siad^† / coireoidís^‡; coireodh siad^‡; coireochaidís^†^‡; coireochadh siad^†^‡	a choireodh; a choireochadh^†	choireofaí; choireochthaí^† / coireofaí^‡; coireochthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gcoirí mé; go gcoiríod^†	go gcoirí tú; go gcoirír^†	go gcoirí sé, sí	go gcoirímid; go gcoirí muid	go gcoirí sibh	go gcoirí siad; go gcoiríd^†	—	go gcoirítear
past	dá gcoirínn	dá gcoiríteá	dá gcoiríodh sé, sí	dá gcoirímis; dá gcoiríodh muid	dá gcoiríodh sibh	dá gcoirídís; dá gcoiríodh siad	—	dá gcoirítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	coirím	coirigh	coiríodh sé, sí	coirímis	coirígí; coirídh^†	coirídís	—	coirítear

past participle	coirithe

verbal noun	coiriú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

coirigh

inflection of coireach:
1. masculine vocative/genitive singular
2. (archaic, dialectal) feminine dative singular

Noun