coilltigh

Irish

Etymology 1

From coill +‎ -tigh.

Verb

coilltigh (present analytic coilltíonn, future analytic coillteoidh, verbal noun coilltiú, past participle coilltithe)

(transitive) forest, afforest
Synonym: foraoisigh

Conjugation

Conjugation of *coilltigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	coilltím	coilltíonn tú; coilltír^†	coilltíonn sé, sí	coilltímid; coilltíonn muid	coilltíonn sibh	coilltíonn siad; coilltíd^†	a choilltíonn; a choilltíos	coilltítear
past	choilltigh mé; choilltíos	choilltigh tú; choilltís	choilltigh sé, sí	choilltíomar; choilltigh muid	choilltigh sibh; choilltíobhair	choilltigh siad; choilltíodar	a choilltigh	coilltíodh
past habitual	choilltínn / coilltínn^‡	choilltíteá / coilltíteá^‡	choilltíodh sé, sí / coilltíodh sé, sí^‡	choilltímis; choilltíodh muid / coilltímis^‡; coilltíodh muid^‡	choilltíodh sibh / coilltíodh sibh^‡	choilltídís; choilltíodh / coilltídís^‡; coilltíodh siad^‡	a choilltíodh	choilltítí / coilltítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	coillteoidh mé; coillteod; coillteochaidh mé^†	coillteoidh tú; coillteoir^†; coillteochaidh tú^†	coillteoidh sé, sí; coillteochaidh sé, sí^†	coillteoimid; coillteoidh muid; coillteochaimid^†; coillteochaidh muid^†	coillteoidh sibh; coillteochaidh sibh^†	coillteoidh siad; coillteoid^†; coillteochaidh siad^†	a choillteoidh; a choillteos; a choillteochaidh^†; a choillteochas^†	coillteofar; coillteochar^†
conditional	choillteoinn; choillteochainn^† / coillteoinn^‡; coillteochainn^†^‡	choillteofá; choillteochthá^† / coillteofá^‡; coillteochthá^†^‡	choillteodh sé, sí; choillteochadh sé, sí^† / coillteodh sé, sí^‡; coillteochadh sé, sí^†^‡	choillteoimis; choillteodh muid; choillteochaimis^†; choillteochadh muid^† / coillteoimis^‡; coillteodh muid^‡; coillteochaimis^†^‡; coillteochadh muid^†^‡	choillteodh sibh; choillteochadh sibh^† / coillteodh sibh^‡; coillteochadh sibh^†^‡	choillteoidís; choillteodh siad; choillteochaidís^†; choillteochadh siad^† / coillteoidís^‡; coillteodh siad^‡; coillteochaidís^†^‡; coillteochadh siad^†^‡	a choillteodh; a choillteochadh^†	choillteofaí; choillteochthaí^† / coillteofaí^‡; coillteochthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gcoilltí mé; go gcoilltíod^†	go gcoilltí tú; go gcoilltír^†	go gcoilltí sé, sí	go gcoilltímid; go gcoilltí muid	go gcoilltí sibh	go gcoilltí siad; go gcoilltíd^†	—	go gcoilltítear
past	dá gcoilltínn	dá gcoilltíteá	dá gcoilltíodh sé, sí	dá gcoilltímis; dá gcoilltíodh muid	dá gcoilltíodh sibh	dá gcoilltídís; dá gcoilltíodh siad	—	dá gcoilltítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	coilltím	coilltigh	coilltíodh sé, sí	coilltímis	coilltígí; coilltídh^†	coilltídís	—	coilltítear

past participle	coilltithe

verbal noun	coilltiú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

coilltigh

inflection of coillteach (“wooded, sylvan”):
1. genitive/vocative singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of *coilltigh*
radical	lenition	eclipsis
coilltigh	choilltigh	gcoilltigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.