cmandèr

Emilian

Etymology

From Latin commandare.

Pronunciation

  • IPA(key): /kmaŋˈdɛːr/

Verb

cmandèr (auxiliary avair) (Bologna)

  1. to order
  2. to command

Conjugation

Conjugation of cmandèr in the dialect of Bologna
infinitive cmandèr
gerund cmandànd
past participle cmandè
singular plural
first second third first second third
indicative present cmand cmand cmanda cmandän cmandè cmànden
imperfect cmandèva cmandèv cmandèva cmandèven cmandèvi cmandèven
past historic cmandé cmandéss cmandé cmandénn cmandéssi cmandénn
future cmandarò cmandarè cmandarà cmandarän cmandarî cmandaràn
subjunctive present cmanda cmand cmanda cmandaggna cmandèdi cmànden
imperfect cmandéss cmandéss cmandéss cmandéssen cmandéssi cmandéssen
conditional present cmandarêv cmandaréss cmandarêv cmandarénn cmandaréssi cmandarénn
imperative present cmanda cmandän cmandè

References

  • Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “cmandèr”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 80