cmandèr
Emilian
Etymology
From Latin commandare.
Pronunciation
- IPA(key): /kmaŋˈdɛːr/
Verb
cmandèr (auxiliary avair) (Bologna)
Conjugation
| infinitive | cmandèr | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | cmandànd | ||||||
| past participle | cmandè | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | cmand | cmand | cmanda | cmandän | cmandè | cmànden |
| imperfect | cmandèva | cmandèv | cmandèva | cmandèven | cmandèvi | cmandèven | |
| past historic | cmandé | cmandéss | cmandé | cmandénn | cmandéssi | cmandénn | |
| future | cmandarò | cmandarè | cmandarà | cmandarän | cmandarî | cmandaràn | |
| subjunctive | present | cmanda | cmand | cmanda | cmandaggna | cmandèdi | cmànden |
| imperfect | cmandéss | cmandéss | cmandéss | cmandéssen | cmandéssi | cmandéssen | |
| conditional | present | cmandarêv | cmandaréss | cmandarêv | cmandarénn | cmandaréssi | cmandarénn |
| imperative | present | — | cmanda | — | cmandän | cmandè | — |
References
- Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “cmandèr”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 80