cluimhrigh
Irish
Etymology
From cluimhreach + -igh. Has largely replaced earlier clúmh.
Verb
cluimhrigh (present analytic cluimhríonn, future analytic clulimhreoidh, verbal noun cluimhriú, past participle cluimhrithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | cluimhrím | cluimhríonn tú; cluimhrír† |
cluimhríonn sé, sí | cluimhrímid; cluimhríonn muid |
cluimhríonn sibh | cluimhríonn siad; cluimhríd† |
a chluimhríonn; a chluimhríos | cluimhrítear |
| past | chluimhrigh mé; chluimhríos | chluimhrigh tú; chluimhrís | chluimhrigh sé, sí | chluimhríomar; chluimhrigh muid | chluimhrigh sibh; chluimhríobhair | chluimhrigh siad; chluimhríodar | a chluimhrigh | cluimhríodh |
| past habitual | chluimhrínn / cluimhrínn‡ |
chluimhríteá / cluimhríteᇠ|
chluimhríodh sé, sí / cluimhríodh sé, sí‡ |
chluimhrímis; chluimhríodh muid / cluimhrímis‡; cluimhríodh muid‡ |
chluimhríodh sibh / cluimhríodh sibh‡ |
chluimhrídís; chluimhríodh / cluimhrídís‡; cluimhríodh siad‡ |
a chluimhríodh | chluimhrítí / cluimhrítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | cluimhreoidh mé; cluimhreod; cluimhreochaidh mé† |
cluimhreoidh tú; cluimhreoir†; cluimhreochaidh tú† |
cluimhreoidh sé, sí; cluimhreochaidh sé, sí† |
cluimhreoimid; cluimhreoidh muid; cluimhreochaimid†; cluimhreochaidh muid† |
cluimhreoidh sibh; cluimhreochaidh sibh† |
cluimhreoidh siad; cluimhreoid†; cluimhreochaidh siad† |
a chluimhreoidh; a chluimhreos; a chluimhreochaidh†; a chluimhreochas† | cluimhreofar; cluimhreochar† |
| conditional | chluimhreoinn; chluimhreochainn† / cluimhreoinn‡; cluimhreochainn†‡ |
chluimhreofá; chluimhreochthᆠ/ cluimhreofá‡; cluimhreochthᆇ |
chluimhreodh sé, sí; chluimhreochadh sé, sí† / cluimhreodh sé, sí‡; cluimhreochadh sé, s톇 |
chluimhreoimis; chluimhreodh muid; chluimhreochaimis†; chluimhreochadh muid† / cluimhreoimis‡; cluimhreodh muid‡; cluimhreochaimis†‡; cluimhreochadh muid†‡ |
chluimhreodh sibh; chluimhreochadh sibh† / cluimhreodh sibh‡; cluimhreochadh sibh†‡ |
chluimhreoidís; chluimhreodh siad; chluimhreochaidís†; chluimhreochadh siad† / cluimhreoidís‡; cluimhreodh siad‡; cluimhreochaidís†‡; cluimhreochadh siad†‡ |
a chluimhreodh; a chluimhreochadh† | chluimhreofaí; chluimhreochthaí† / cluimhreofaí‡; cluimhreochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go gcluimhrí mé; go gcluimhríod† |
go gcluimhrí tú; go gcluimhrír† |
go gcluimhrí sé, sí | go gcluimhrímid; go gcluimhrí muid |
go gcluimhrí sibh | go gcluimhrí siad; go gcluimhríd† |
— | go gcluimhrítear |
| past | dá gcluimhrínn | dá gcluimhríteá | dá gcluimhríodh sé, sí | dá gcluimhrímis; dá gcluimhríodh muid |
dá gcluimhríodh sibh | dá gcluimhrídís; dá gcluimhríodh siad |
— | dá gcluimhrítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | cluimhrím | cluimhrigh | cluimhríodh sé, sí | cluimhrímis | cluimhrígí; cluimhrídh† |
cluimhrídís | — | cluimhrítear |
| past participle | cluimhrithe | |||||||
| verbal noun | cluimhriú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Noun
cluimhrigh
- vocative/genitive singular of cluimhreach m
- (archaic, dialectal) dative singular of cluimhreach f
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| cluimhrigh | chluimhrigh | gcluimhrigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “cluimhrigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “cluimhrigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
- Ó Dónaill, Niall (1977), “cluimhrigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN