cangail

Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkaŋɡəlʲ/

Verb

cangail (present analytic canglaíonn, future analytic canglóidh, verbal noun cangailt, past participle cangalta)

  1. Cois Fharraige form of cogain (to chew)

Conjugation

Conjugation of cangail (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present canglaím canglaíonn tú;
canglaír
canglaíonn sé, sí canglaímid;
canglaíonn muid
canglaíonn sibh canglaíonn siad;
canglaíd
a changlaíonn; a changlaíos canglaítear
past changail mé; changlaíos changail tú; changlaís changail sé, sí changlaíomar; changail muid changail sibh; changlaíobhair changail siad; changlaíodar a changail canglaíodh
past habitual changlaínn /
canglaínn
changlaíteá /
canglaíteá
changlaíodh sé, sí /
canglaíodh sé, sí
changlaímis; changlaíodh muid /
canglaímis; canglaíodh muid
changlaíodh sibh /
canglaíodh sibh
changlaídís; changlaíodh /
canglaídís; canglaíodh siad
a changlaíodh changlaítí /
canglaítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future canglóidh mé;
canglód;
canglóchaidh
canglóidh tú;
canglóir;
canglóchaidh
canglóidh sé, sí;
canglóchaidh sé, sí
canglóimid;
canglóidh muid;
canglóchaimid;
canglóchaidh muid
canglóidh sibh;
canglóchaidh sibh
canglóidh siad;
canglóid;
canglóchaidh siad
a changlóidh; a changlós; a changlóchaidh; a changlóchas canglófar; canglóchar
conditional changlóinn; changlóchainn /
canglóinn; canglóchainn
changlófá; changlóchthá /
canglófá; canglóchthá
changlódh sé, sí; changlóchadh sé, sí /
canglódh sé, sí; canglóchadh sé, sí
changlóimis; changlódh muid; changlóchaimis; changlóchadh muid /
canglóimis; canglódh muid; canglóchaimis; canglóchadh muid
changlódh sibh; changlóchadh sibh /
canglódh sibh; canglóchadh sibh
changlóidís; changlódh siad; changlóchaidís; changlóchadh siad /
canglóidís; canglódh siad; canglóchaidís; canglóchadh siad
a changlódh; a changlóchadh changlófaí; changlóchthaí /
canglófaí; canglóchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go gcanglaí mé;
go gcanglaíod
go gcanglaí tú;
go gcanglaír
go gcanglaí sé, sí go gcanglaímid;
go gcanglaí muid
go gcanglaí sibh go gcanglaí siad;
go gcanglaíd
go gcanglaítear
past gcanglaínn gcanglaíteá gcanglaíodh sé, sí gcanglaímis;
gcanglaíodh muid
gcanglaíodh sibh gcanglaídís;
gcanglaíodh siad
gcanglaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
canglaím cangail canglaíodh sé, sí canglaímis canglaígí;
canglaídh
canglaídís canglaítear
past participle cangalta
verbal noun cangailt

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

Mutated forms of cangail
radical lenition eclipsis
cangail changail gcangail

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • de Bhaldraithe, Tomás (1985), Foirisiún Focal as Gaillimh [Collection of Words from Galway] (in Irish), Baile Átha Cliath [Dublin]: Acadamh Ríoga na hÉireann [Royal Irish Academy], page 42
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “cangail”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN