cúnaigh

Irish

Etymology

From Middle Irish congnaid, from Old Irish con·gní.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈkoːnˠə/, /ˈkuːnˠə/^[1]

Verb

cúnaigh (present analytic cúnaíonn, future analytic cúnóidh, verbal noun cúnamh, past participle cúnaithe)

(rare) to help [with le]

Usage notes

Quite rare as a finite verb. Constructions such as tabhair cúnamh do (“to help”, transitive) and bí i do chúnamh (“to help”, intransitive) are much more common.

Conjugation

Conjugation of *cúnaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	cúnaím	cúnaíonn tú; cúnaír^†	cúnaíonn sé, sí	cúnaímid; cúnaíonn muid	cúnaíonn sibh	cúnaíonn siad; cúnaíd^†	a chúnaíonn; a chúnaíos	cúnaítear
past	chúnaigh mé; chúnaíos	chúnaigh tú; chúnaís	chúnaigh sé, sí	chúnaíomar; chúnaigh muid	chúnaigh sibh; chúnaíobhair	chúnaigh siad; chúnaíodar	a chúnaigh	cúnaíodh
past habitual	chúnaínn / cúnaínn^‡	chúnaíteá / cúnaíteá^‡	chúnaíodh sé, sí / cúnaíodh sé, sí^‡	chúnaímis; chúnaíodh muid / cúnaímis^‡; cúnaíodh muid^‡	chúnaíodh sibh / cúnaíodh sibh^‡	chúnaídís; chúnaíodh / cúnaídís^‡; cúnaíodh siad^‡	a chúnaíodh	chúnaítí / cúnaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	cúnóidh mé; cúnód; cúnóchaidh mé^†	cúnóidh tú; cúnóir^†; cúnóchaidh tú^†	cúnóidh sé, sí; cúnóchaidh sé, sí^†	cúnóimid; cúnóidh muid; cúnóchaimid^†; cúnóchaidh muid^†	cúnóidh sibh; cúnóchaidh sibh^†	cúnóidh siad; cúnóid^†; cúnóchaidh siad^†	a chúnóidh; a chúnós; a chúnóchaidh^†; a chúnóchas^†	cúnófar; cúnóchar^†
conditional	chúnóinn; chúnóchainn^† / cúnóinn^‡; cúnóchainn^†^‡	chúnófá; chúnóchthá^† / cúnófá^‡; cúnóchthá^†^‡	chúnódh sé, sí; chúnóchadh sé, sí^† / cúnódh sé, sí^‡; cúnóchadh sé, sí^†^‡	chúnóimis; chúnódh muid; chúnóchaimis^†; chúnóchadh muid^† / cúnóimis^‡; cúnódh muid^‡; cúnóchaimis^†^‡; cúnóchadh muid^†^‡	chúnódh sibh; chúnóchadh sibh^† / cúnódh sibh^‡; cúnóchadh sibh^†^‡	chúnóidís; chúnódh siad; chúnóchaidís^†; chúnóchadh siad^† / cúnóidís^‡; cúnódh siad^‡; cúnóchaidís^†^‡; cúnóchadh siad^†^‡	a chúnódh; a chúnóchadh^†	chúnófaí; chúnóchthaí^† / cúnófaí^‡; cúnóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gcúnaí mé; go gcúnaíod^†	go gcúnaí tú; go gcúnaír^†	go gcúnaí sé, sí	go gcúnaímid; go gcúnaí muid	go gcúnaí sibh	go gcúnaí siad; go gcúnaíd^†	—	go gcúnaítear
past	dá gcúnaínn	dá gcúnaíteá	dá gcúnaíodh sé, sí	dá gcúnaímis; dá gcúnaíodh muid	dá gcúnaíodh sibh	dá gcúnaídís; dá gcúnaíodh siad	—	dá gcúnaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	cúnaím	cúnaigh	cúnaíodh sé, sí	cúnaímis	cúnaígí; cúnaídh^†	cúnaídís	—	cúnaítear

past participle	cúnaithe

verbal noun	cúnamh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Synonyms

Mutation

Mutated forms of *cúnaigh*
radical	lenition	eclipsis
cúnaigh	chúnaigh	gcúnaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

^ Finck, F. N. (1899), Die araner mundart [The Aran Dialect] (in German), Zweiter Band: Wörterbuch [Second volume: Dictionary], Marburg: Elwert’sche Verlagsbuchhandlung, page 159