cabhraigh

Irish

Etymology 1

Altered from Old Irish cobraithir.^[1] By surface analysis, cabhair +‎ -aigh.

Verb

cabhraigh (present analytic cabhraíonn, future analytic cabhróidh, verbal noun cabhrú, past participle cabhraithe)

(intransitive) to help (+ le)
An gcabhróidh tú liom?
Will you help me?

Conjugation

Conjugation of *cabhraigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	cabhraím	cabhraíonn tú; cabhraír^†	cabhraíonn sé, sí	cabhraímid; cabhraíonn muid	cabhraíonn sibh	cabhraíonn siad; cabhraíd^†	a chabhraíonn; a chabhraíos	cabhraítear
past	chabhraigh mé; chabhraíos	chabhraigh tú; chabhraís	chabhraigh sé, sí	chabhraíomar; chabhraigh muid	chabhraigh sibh; chabhraíobhair	chabhraigh siad; chabhraíodar	a chabhraigh	cabhraíodh
past habitual	chabhraínn / cabhraínn^‡	chabhraíteá / cabhraíteá^‡	chabhraíodh sé, sí / cabhraíodh sé, sí^‡	chabhraímis; chabhraíodh muid / cabhraímis^‡; cabhraíodh muid^‡	chabhraíodh sibh / cabhraíodh sibh^‡	chabhraídís; chabhraíodh / cabhraídís^‡; cabhraíodh siad^‡	a chabhraíodh	chabhraítí / cabhraítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	cabhróidh mé; cabhród; cabhróchaidh mé^†	cabhróidh tú; cabhróir^†; cabhróchaidh tú^†	cabhróidh sé, sí; cabhróchaidh sé, sí^†	cabhróimid; cabhróidh muid; cabhróchaimid^†; cabhróchaidh muid^†	cabhróidh sibh; cabhróchaidh sibh^†	cabhróidh siad; cabhróid^†; cabhróchaidh siad^†	a chabhróidh; a chabhrós; a chabhróchaidh^†; a chabhróchas^†	cabhrófar; cabhróchar^†
conditional	chabhróinn; chabhróchainn^† / cabhróinn^‡; cabhróchainn^†^‡	chabhrófá; chabhróchthá^† / cabhrófá^‡; cabhróchthá^†^‡	chabhródh sé, sí; chabhróchadh sé, sí^† / cabhródh sé, sí^‡; cabhróchadh sé, sí^†^‡	chabhróimis; chabhródh muid; chabhróchaimis^†; chabhróchadh muid^† / cabhróimis^‡; cabhródh muid^‡; cabhróchaimis^†^‡; cabhróchadh muid^†^‡	chabhródh sibh; chabhróchadh sibh^† / cabhródh sibh^‡; cabhróchadh sibh^†^‡	chabhróidís; chabhródh siad; chabhróchaidís^†; chabhróchadh siad^† / cabhróidís^‡; cabhródh siad^‡; cabhróchaidís^†^‡; cabhróchadh siad^†^‡	a chabhródh; a chabhróchadh^†	chabhrófaí; chabhróchthaí^† / cabhrófaí^‡; cabhróchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go gcabhraí mé; go gcabhraíod^†	go gcabhraí tú; go gcabhraír^†	go gcabhraí sé, sí	go gcabhraímid; go gcabhraí muid	go gcabhraí sibh	go gcabhraí siad; go gcabhraíd^†	—	go gcabhraítear
past	dá gcabhraínn	dá gcabhraíteá	dá gcabhraíodh sé, sí	dá gcabhraímis; dá gcabhraíodh muid	dá gcabhraíodh sibh	dá gcabhraídís; dá gcabhraíodh siad	—	dá gcabhraítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	cabhraím	cabhraigh	cabhraíodh sé, sí	cabhraímis	cabhraígí; cabhraídh^†	cabhraídís	—	cabhraítear

past participle	cabhraithe

verbal noun	cabhrú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

cabhraigh

inflection of cabhrach:
1. vocative/genitive singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

Noun