bokil
Volapük
Etymology
From bok (“book”) + -il (“diminutive suffix”).
Noun
bokil (genitive bokila, plural bokils)
- box (typically a small one)
Declension
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | bokil | bokils |
| Genitive | bokila | bokilas |
| Dative | bokile | bokiles |
| Accusative | bokili | bokilis |
| Predicative1 | bokilu | bokilus |
| Vocative | o bokil | o bokils |
- Introduced in Volapük Nulik.
Related terms
- bok
- bokül