bhanǰawóo

Palula

Palula verb set
bhanǰóo
bhanǰawóo

Etymology

    From bhanǰóo, from Sanskrit *भञ्जति (*bhañjati), from भ॒नक्ति॑ (bhanákti), from Proto-Indo-Aryan *bʰanákti, from Proto-Indo-Iranian *bʰanákti, from Proto-Indo-European *bʰ-né-g-ti (nasal infix present), from *bʰeg-.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bhaɲdʑawóo/

    Verb

    bhanǰawóo (transitive, Perso-Arabic spelling بھنجوو)

    1. (causative) to make someone beat someone else

    Conjugation

    Conjugation of bhanǰawóo (L-conj w/ a-ending)
    imperative bhanǰawá
    infinitive bhaǰawaánuáai
    converb bhaǰawaá
    obligative bhaǰawaánueeṇḍeéu
    copredicative participle bhaǰawaaíim
    agentive verbal noun bhaǰawaánuainií
    singular plural
    m f m f
    verbal noun bhaǰawaánuáaṭu bhaǰawaánuéeṭi bhaǰawaánuáaṭa bhaǰawaánuéeṭim
    present bhaǰawaánu bhaǰawaánuéeni bhaǰawaánuáana bhaǰawaánuéenim
    perfective bhaǰawóolu bhaǰawóoli bhaǰawóola bhaǰawóolim
    future 1st bhanǰawúum bhanǰawáaya
    2nd bhanǰawóoṛ bhanǰawóot
    3rd bhanǰawóo bhanǰawóon

    Alternative forms

    References

    • Henrik Liljegren; Naseem Haider (2011), “bhanǰawóo”, in Palula Vocabulary (FLI Language and Culture Series; 7)‎[1], Islamabad, Pakistan: Forum for Language Initiatives, →ISBN