beagaigh

Irish

Etymology

From beag (“little, small; few”) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

beagaigh (present analytic beagaíonn, future analytic beagóidh, verbal noun beagú, past participle beagaithe)

  1. (transitive) to lessen, diminish
    Synonym: laghdaigh

Conjugation

Conjugation of beagaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present beagaím beagaíonn tú;
beagaír† 		beagaíonn sé, sí beagaímid;
beagaíonn muid 		beagaíonn sibh beagaíonn siad;
beagaíd† 		a bheagaíonn; a bheagaíos beagaítear
past bheagaigh mé; bheagaíos bheagaigh tú; bheagaís bheagaigh sé, sí bheagaíomar; bheagaigh muid bheagaigh sibh; bheagaíobhair bheagaigh siad; bheagaíodar a bheagaigh beagaíodh
past habitual bheagaínn /
beagaínn‡ 		bheagaíteá /
beagaíteᇠ		bheagaíodh sé, sí /
beagaíodh sé, sí‡ 		bheagaímis; bheagaíodh muid /
beagaímis‡; beagaíodh muid‡ 		bheagaíodh sibh /
beagaíodh sibh‡ 		bheagaídís; bheagaíodh /
beagaídís‡; beagaíodh siad‡ 		a bheagaíodh bheagaítí /
beagaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future beagóidh mé;
beagód;
beagóchaidh mé† 		beagóidh tú;
beagóir†;
beagóchaidh tú† 		beagóidh sé, sí;
beagóchaidh sé, sí† 		beagóimid;
beagóidh muid;
beagóchaimid†;
beagóchaidh muid† 		beagóidh sibh;
beagóchaidh sibh† 		beagóidh siad;
beagóid†;
beagóchaidh siad† 		a bheagóidh; a bheagós; a bheagóchaidh†; a bheagóchas† beagófar; beagóchar†
conditional bheagóinn; bheagóchainn† /
beagóinn‡; beagóchainn†‡ 		bheagófá; bheagóchthᆠ/
beagófá‡; beagóchthᆇ 		bheagódh sé, sí; bheagóchadh sé, s토/
beagódh sé, sí‡; beagóchadh sé, s톇 		bheagóimis; bheagódh muid; bheagóchaimis†; bheagóchadh muid† /
beagóimis‡; beagódh muid‡; beagóchaimis†‡; beagóchadh muid†‡ 		bheagódh sibh; bheagóchadh sibh† /
beagódh sibh‡; beagóchadh sibh†‡ 		bheagóidís; bheagódh siad; bheagóchaidís†; bheagóchadh siad† /
beagóidís‡; beagódh siad‡; beagóchaidís†‡; beagóchadh siad†‡ 		a bheagódh; a bheagóchadh† bheagófaí; bheagóchtha토/
beagófaí‡; beagóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go mbeagaí mé;
go mbeagaíod† 		go mbeagaí tú;
go mbeagaír† 		go mbeagaí sé, sí go mbeagaímid;
go mbeagaí muid 		go mbeagaí sibh go mbeagaí siad;
go mbeagaíd† 		— go mbeagaítear
past dá mbeagaínn dá mbeagaíteá dá mbeagaíodh sé, sí dá mbeagaímis;
dá mbeagaíodh muid 		dá mbeagaíodh sibh dá mbeagaídís;
dá mbeagaíodh siad 		— dá mbeagaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— beagaím beagaigh beagaíodh sé, sí beagaímis beagaígí;
beagaídh† 		beagaídís — beagaítear
past participle beagaithe
verbal noun beagú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of beagaigh
radical lenition eclipsis
beagaigh bheagaigh mbeagaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.